රතු සෙවණැල්ල ❤️ - Chapter 8

ත්‍රිකුණාමලයෙන් පිටත් වූ කුඩා වේගී බෝට්ටුව නැගෙනහිර වෙරළ තීරය ඔස්සේ උතුරටත්, එතැනින් මන්නාරම දෙසටත් ගමන් කළේ දින දෙකක අතිශය දුෂ්කර මුහුදු ගමනකින් පසුවය. ඉන්ධන ඉවර වෙමින් තිබූ නිසාත්, නිතුර්යගේ සෞඛ්‍ය තත්ත්වය පිරිහෙමින් තිබූ නිසාත්, ඔවුන් තීරණය කළේ කල්පිටිය කලපුව අසල පාළු ධීවර ගම්මානයක වෙරළට බෝට්ටුව ගොඩ කිරීමටයි.

මධ්‍යම රාත්‍රියේ වෙරළට ගොඩ බැස්ස ඔවුන්, බෝට්ටුව කඩොලාන කැලෑවක් අස්සේ සඟවා, පයින්ම ප්‍රධාන පාර දෙසට ඇවිද ගියහ. නිතුර්යගේ උරහිස ඉදිමී, තද උණක් ද හටගෙන තිබුණි. නමුත් ඔහු දත්මිටි කාගෙන ශායා සමඟ පියවර මැන්නේය.

"අපිට කෙලින්ම කොළඹට යන්න බෑ. බස්වල, කෝච්චිවල යන්න බෑ," ශායා පාර අයිනේ නතර වී වටපිට බැලුවාය. "අපිට වාහනයක් ඕන."

වාසනාවකට මෙන්, පාර අයිනේ තිබූ එළවළු ලොරි රථ පෝලිමක් ඔවුන්ට දිස් විය. ඒවා කොළඹ මැනිං මාර්කට් එකට එළවළු ගෙනියන ලොරි රථයි.

ශායා රියදුරෙකුට රුපියල් පන්දහසක් දී, ලොරියේ පිටුපස එළවළු ගෝනි අතර ඉඩක් ලබා ගත්තාය.

"සද්ද නැතුව පලයල්ලා. පොලිසියෙන් නැවැත්තුවොත් උඹලා මගේ ගෝලයෝ," රියදුරා අවවාද කළේය.

ලොරියේ පිටුපස, ගෝවා සහ කැරට් ගෝනි අතර ගුලි වී සිටි නිතුර්ය වෙව්ලන්නට විය. ශායා ඔහුට තුරුළු වී ශරීරයේ උණුසුම ලබා දුන්නාය.

"තව ටිකයි නිතුර්ය. අපි කොළඹට ගිය ගමන් කසුන්ට කතා කරමු. එයා ගාව බෙහෙත් ඇති. එයාට පුළුවන් අපිට උදව් කරන්න."

"කසුන්... එයා බය වෙයි," නිතුර්ය අමාරුවෙන් කීවේය. "එයා හැකර් කෙනෙක් වුණාට, මේ වගේ මිනීමරු වැඩවලට සම්බන්ධ නෑ."

"අපිට වෙන විකල්පයක් නෑ. ඒ බංකර් එකට ඇතුල් වෙන්න නම්, අපිට එයාගේ මොළේ ඕන."

පෑලියගොඩ හුවමාරුව අසලින් ලොරි රථය කොළඹට ඇතුළු වන විට අලුයම 3:00 පමණ විය. නගරය නිදාගෙන සිටියද, වීදි ලාම්පු එළියෙන් බැබළෙමින් තිබුණි. ඒ බැබළීම යට සැඟවී ඇත්තේ කෙතරම් අඳුරු රහස්දැයි දන්නේ ඔවුන් දෙදෙනා පමණි.

ඔවුන් පිටකොටුවෙන් බැස, අඳුරු වීදි හරහා රිංගා ත්‍රිරෝද රථයක් සොයා ගත්හ.

"නුගේගොඩට," ශායා කීවාය. කසුන්ගේ බෝඩිම ඇත්තේ නුගේගොඩ පරණ පාරෙ ය.

කසුන්ගේ කාමරයේ දොරට තට්ටු කරන හඬ ඇසී ඔහු ගැස්සී අවදි විය. වෙලාව පාන්දර 4:30 යි. මේ වෙලාවේ කවුද? පොලිසියද?

ඔහු බියෙන් දොර ළඟට ගොස් පීප් හෝල් (Peep hole) එකෙන් බැලුවේය.

එළියේ සිටියේ තොප්පියක් දමා ගත් කෙට්ටු පිරිමි ළමයෙකු සහ ලෙඩ පාටින් සිටින තවත් අයෙකි.

"කසුන්... දොර අරින්න. මේ මම," නිතුර්යගේ දුර්වල හඬ ඇසුණි.

කසුන් වහාම දොර ඇරියේය. නිතුර්යව දුටු විට ඔහුගේ ඇස් උඩ ගියේය.

"දෙයියනේ නිතුර්ය! උඹ මැරුණා කියලා හැමෝම හිතන් ඉන්නේ!"

ඔවුන් දෙදෙනා ගේ ඇතුළට ගෙන කසුන් වහාම දොර වසා දැමුවාය. නිතුර්යව ඇඳ මත හාන්සි කළ ශායා, වහාම වතුර ඉල්ලුවාය.

"මේ කවුද?" කසුන් ශායා දෙස බැලුවේ සැකයෙනි.

"මේ ශායා. රිහාර්යාගේ අක්කා," නිතුර්ය කෙඳිරුවේය. "ප්‍රශ්න අහන්න වෙලාවක් නෑ කසුන්. මට බෙහෙත් ටිකක් ඕන. ඊට පස්සේ අපිට උඹේ සිස්ටම් එක ඕන."

කසුන් ගෙදර තිබූ ප්‍රථමාධාර පෙට්ටියක් ගෙනවිත් නිතුර්යගේ තුවාලයට ප්‍රතිකාර කළේය. ඔහුට වෙඩි උණ්ඩයක තුවාලයක් දැක පුදුම හිතුනද, ඔහු වැඩි යමක් ඇසුවේ නැත. නිතුර්යගේ මුහුණේ තිබූ බැරෑරුම් බව නිසා මෙය සෙල්ලමක් නොවන බව ඔහුට වැටහුණි.

පැයකට පමණ පසු, නිතුර්ය ටිකක් සුව අතට හැරී ඇඳේ වාඩි වී සිටියේය. ශායා කසුන්ගේ පරිගණක මේසය අසල සිටියාය.

"කසුන්, උඹ දන්නවද 'Project Lotus' එක ගැන?" ශායා ඇසුවාය.

"ඔව්. ඒක සීල් තිබ්බනේ. තාත්තා හිරේ ගියාට පස්සේ වැඩ නැවතුණා."

"නැවතුණේ උඩ විතරයි. යට වැඩ," ශායා අර ඛණ්ඩාංක ලියූ කොළය කසුන්ට දුන්නාය. "මේ කෝඩිනේට්ස් බලන්න. මේක තියෙන්නේ පරණ වලව්වට කෙලින්ම යටින්."

කසුන් පරිගණකයේ යතුරු පුවරුව වේගයෙන් තට්ටු කරමින් චන්ද්‍රිකා සිතියම් (Satellite Maps) සහ භූගත නල මාර්ග සිතියම් (Underground Pipeline Maps) පරීක්ෂා කළේය.

"මාර වැඩක්නේ..." කසුන් පුදුමයෙන් කීවේය. "මෙතන ලොකු විදුලි බලයක් (Power Spike) අදිනවා. සාමාන්‍යයෙන් හෝටලේක ලයිට් බිල වගේ දහ ගුණයක්. මේක යන්නේ පොළොව යටට."

"ඒ කියන්නේ සර්වර්ස්," ශායා තහවුරු කළාය. "The Syndicate එකේ ඩේටා සෙන්ටර් එක."

"අපිට ඕන එතනට රිංගන්න," නිතුර්ය කීවේය.

කසුන් පුටුවෙන් නැගිට්ටේය. "උඹලට පිස්සුද? එතනට යන්න බෑ. ඒක කොටුවක් වගේ ඇති. සිකියුරිටි කැමරා, ලේසර්, ගාඩ්ලා... අපි කොහොමද යන්නේ?"

"අපිට පාරක් තියෙනවා," ශායා පෙන් ඩ්‍රයිව් එකේ තිබූ පැරණි සිතියමක් පෙන්වූවාය. "වලව්වේ පරණ ළිඳක් තියෙනවා. ඒ ළිඳ යටින් යන පරණ උමගක් තියෙනවා පෘතුගීසි කාලේ හදපු. ඒ උමග කෙලින්ම සම්බන්ධ වෙන්නේ අලුත් බංකර් එකේ වාතාශ්‍රය පද්ධතියට (Ventilation System)."

"ඒත් ඒකේ ෆෑන්ස් ඇති. සෙන්සර්ස් ඇති," කසුන් තර්ක කළේය.

"ඒකයි උඹව ඕන," නිතුර්ය කසුන් දෙස බැලුවේය. "උඹට පුළුවන් නේද ඒ බංකර් එකේ සිස්ටම් එක හැක් කරලා, විනාඩි දහයකට සෙන්සර්ස් ඕෆ් කරන්න?"

කසුන් කල්පනා කළේය. මෙය භයානක වැඩකි. අහුවුණොත් ජීවිතාන්තය දක්වා හිරේ හෝ මරණයයි. නමුත් නිතුර්ය යනු තමාගේ හොඳම මිතුරාය.

"මට සිස්ටම් එකට යන්න පුළුවන් වෙයි," කසුන් හෙමින් කීවේය. "හැබැයි ඒකට මම ඒ ඒරියා එකේ Wi-Fi නෙට්වර්ක් එකකට කනෙක්ට් වෙන්න ඕන. මට ගෙදර ඉඳන් ඒක කරන්න බෑ. මටත් එන්න වෙනවා."

"එහෙනම් ලෑස්ති වෙන්න," ශායා නැගිට්ටාය. "අද රෑට අපි වලව්වට යනවා. අන්තිම මෙහෙයුම."

මධ්‍යම රාත්‍රිය වන විට කොළඹ 7 ප්‍රදේශයේ පිහිටි පැරණි වලව්ව පාළුවට ගොස් තිබුණි. පොලිස් සීල් පටි ගේට්ටුවේ අලවා තිබුණද, වල් වැදුණු වත්ත ඇතුළට රිංගීම ඔවුන්ට අපහසු නොවීය.

කසුන් තම ලැප්ටොප් එක සහ උපකරණ බෑගය එල්ලාගෙන, බියෙන් ගැහෙමින් නිතුර්ය සහ ශායා පසුපස ගියේය. ශායාගේ අතේ ග්ලොක් පිස්තෝලය තිබුණි. නිතුර්යගේ අතේද පිස්තෝලයක් විය.

"ළිඳ තියෙන්නේ කුස්සිය පැත්තේ මිදුලේ," නිතුර්ය පාර පෙන්නුවේය.

වලව්ව දෙස බලන විට නිතුර්යගේ හිතට අමුතු බියක් දැනිණි. මීට පෙර ඔහු මෙහි සිටියේ අයිතිකාරයා ලෙසය. දැන් ඔහු මෙහි පැමිණ ඇත්තේ හොරෙකු ලෙසය.

ඔවුන් පරණ ළිඳ ළඟට ගියහ. එය යකඩ දැලකින් වසා තිබුණි. ශායා සහ නිතුර්ය එකතු වී දැල ඉවත් කළහ.

ළිඳ පතුල පෙනෙන්නට නැත. ඝන අන්ධකාරයකි.

"කසුන්, උඹ මෙතන ඉඳන් සිග්නල් එක අල්ලගන්න බලන්න," ශායා කීවාය.

කසුන් ළිඳ අයිනේ වාඩි වී ලැප්ටොප් එක ඔන් කළේය. ඔහු ඇන්ටනාවක් සකස් කර එය බංකර් එක ඇති දිශාවට හැරෙව්වේය.

"හරි... මට එන්ක්‍රිප්ටඩ් සිග්නල් (Encrypted Signal) එකක් අහුවෙනවා. මේක මාර ස්ට්‍රෝන්ග්," කසුන්ගේ ඇඟිලි යතුරු පුවරුව මත වේගයෙන් දිව ගියේය. "විනාඩි දෙකක් දෙන්න... මම ෆයර්වෝල් (Firewall) එක බයිපාස් කරන්න හදන්නේ."

නිතුර්ය සහ ශායා වටපිට බැලුවේ ආරක්ෂාවටය. වලව්ව වටා ඇති ගස් අඳුරු සෙවණැලි මෙන් ඔවුන් දෙස බලා සිටී.

"ගොඩ!" කසුන් හෙමින් කෑගැසුවේය. "මම ඇතුළේ. මම වෙන්ටිලේෂන් ෆෑන්ස් ඕෆ් කළා. සෙන්සර්ස් ඩිසේබල් කළා. උඹලට තියෙන්නේ විනාඩි පහළොවයි. ඊට පස්සේ සිස්ටම් එක රීබූට් (Reboot) වෙනවා."

"විනාඩි පහළොවයි," ශායා කඹය ළිඳට දැමුවාය. "යමු නිතුර්ය."

ඔවුන් දෙදෙනා කඹය දිගේ ළිඳ පතුලට බැස්සහ. පතුලේ අඩි කිහිපයක් ඉහළින් පැරණි ගඩොල් බිත්තියේ කුහරයක් තිබුණි. ඒ උමගයි.

ඔවුන් උමග තුළට රිංගා ගත්හ. එය පටුය. හුස්ම ගැනීමට අපහසුය. මීයන් සහ කැරපොත්තන් ඒ මේ අත දිව ගියහ.

මීටර් පනහක් පමණ බඩගාගෙන ගිය පසු, ඔවුන් ඉදිරියෙන් යකඩ පියනක් (Grill) හමු විය. එයින් සිසිල් වායු ධාරාවක් හමා ආවේය. ඒ වායු සමීකරණ පද්ධතියයි.

ශායා පියන ගලවා ඉවත් කළාය. ඔවුන් දෙදෙනා පියනෙන් පැන ගත්තේ සුදු පැහැති, ඉතා පිරිසිදු කොරිඩෝවකටය.

ඔවුන් සිටියේ සින්ඩිකේට් එකේ රහස් බංකර් එක ඇතුළේය.

වටපිටාවේ තිබුණේ වීදුරු කාමර සහ දැල්වෙන සර්වර් යන්ත්‍ර පමණි. කිසිදු මිනිසෙක් පෙනෙන්නට නැත.

"කෝ කවුරුත් නෑනේ," නිතුර්ය පුදුම විය.

"මේක ඔටෝමේටඩ් (Automated) තැනක් වෙන්න ඇති. මිනිස්සු ඉන්නේ කන්ට්‍රෝල් රූම් එකේ විතරයි."

ශායා බෑගයෙන් පුපුරණ ද්‍රව්‍ය (C4 Explosives - සලීම්ගෙන් ලබාගත් ඒවා නොව, කසුන් විසින් රසායනික ද්‍රව්‍ය භාවිතා කර සාදා දුන් improvised bombs) එළියට ගත්තාය.

"සර්වර්ස්වලට මේවා හයි කරමු. විනාඩි පහෙන් පුපුරන්න සෙට් කරන්න."

ඔවුන් වේගයෙන් සර්වර් රාක්ක (Server Racks) අතර දුවමින් බෝම්බ සවි කළහ.

හදිසියේම මුළු බංකර් එකේම රතු එළි දැල්වෙන්නට පටන් ගත්තේය.

වී... වූ... වී... වූ...

"අනවසර ඇතුළුවීමක්! ආරක්ෂක අංශ ක්‍රියාත්මකයි!" ඩිජිටල් හඬක් ඇසුණි.

"කසුන් කිව්වේ විනාඩි පහළොවක් තියෙනවා කියලා!" නිතුර්ය කෑගැසුවේය.

"එයාලා මැනුවල් ඕවර්රයිඩ් (Manual Override) කරලා. කවුරුහරි දන්නවා අපි මෙතන කියලා!"

කොරිඩෝවේ දෙපැත්තෙන් ස්වයංක්‍රීය දොරවල් විවෘත විය. එතැනින් එළියට පැන්නේ සාමාන්‍ය ආරක්ෂකයන් නොවේ. රොබෝ තාක්ෂණයෙන් ක්‍රියාත්මක වන ඩ්‍රෝන යානා සහ සන්නද්ධ රොබෝවරුන්ය.

තාක්ෂණික අපායක් මැද ඔවුන් කොටු වී සිටියහ.

රතු එළි නිවෙමින් දැල්වෙන බංකර් එක තුළ, කුඩා ඩ්‍රෝන යානා හතරක් මී මැස්සන් මෙන් ගුම් නද දෙමින් නිතුර්ය සහ ශායා වටා කරකැවෙන්නට විය. ඒවායේ යට කොටසින් කුඩා මැෂින් තුවක්කු එළියට පැමිණියේ මාරාන්තික බව කියාපාමිනි.

"පහත් වෙන්න!" ශායා කෑගසමින් නිතුර්යව සර්වර් රාක්කයක් පිටුපසට තල්ලු කළාය.

එකවරම ඩ්‍රෝන යානා වලින් වෙඩි වර්ෂාවක් නිකුත් විය. සර්වර් යන්ත්‍රවල වීදුරු කුඩු පට්ටම් වී විසි විය. විදුලි පුපුරු (Sparks) සෑම තැනම විසිවෙද්දී, නිතුර්ය දෑත් වලින් හිස වසාගෙන බිම ගුලි විය.

"අපිට මෙතන ඉන්න බෑ! මේවා වෙඩි උණ්ඩවලට ඔරොත්තු දෙනවා!" ශායා ඇගේ පිස්තෝලයෙන් ඩ්‍රෝන යානාවකට වෙඩි තැබුවාය. උණ්ඩය ඩ්‍රෝන යානයේ වැදී විසි වී ගියේ යකඩ තහඩුවකට වැදුණාක් මෙනි.

"කසුන්! දොරක් ඇරපන්! අපිට පැනගන්න විදිහක් හදපන්!" ශායා සන්නිවේදන යන්ත්‍රයෙන් කෑගැසුවාය.

ඉහළින් සිටින කසුන්ගේ හඬ බියෙන් වෙව්ලමින් ඇසුණි. "මම ට්‍රයි කරනවා! ඒත් සිස්ටම් එක ලොක් වෙලා! මට තව විනාඩියක් ඕන!"

"අපිට විනාඩියක් නෑ!"

එක් ඩ්‍රෝන යානයක් ඔවුන් සැඟවී සිටි රාක්කය වටේට පැමිණියේය. එහි රතු ලේසර් කිරණ නිතුර්යගේ පපුවට එල්ල විය.

නිතුර්යගේ හදවත නැවතුණි. මෙතනින් ඉවරද?

නැත. ඔහු අතේ ඇති ආයුධය නිකන් යකඩ කෑල්ලක් නොවේ.

බිය වෙනුවට හදිසි කෝපයක් නිතුර්යගේ සිතට ආවේය. ඔහු දෑස් තද කරගෙන, වෙව්ලන දෑතින් පිස්තෝලය ඩ්‍රෝන යානය වෙත එල්ල කළේය. ශායා කියා දුන් ලෙස ඔහු හුස්ම තද කරගත්තේය.

ඩෝං! ඩෝං! ඩෝං!

ඔහු පිට පිට වෙඩි තුනක් තැබුවේය. ඉන් එක් උණ්ඩයක් ඩ්‍රෝන යානයේ කැමරා කාචයට (Sensor Lens) හරියටම වැදුණි. ඩ්‍රෝන යානය කැරකී ගොස් බිම වැටී පුපුරා ගියේය.

"නියමයි නිතුර්ය!" ශායා කෑගැසුවාය. "උන්ගේ ඇස්වලට තියන්න!"

ශායා අනිත් ඩ්‍රෝන යානා දෙසට පනිමින් වෙඩි තැබුවාය. ඇය දක්ෂ ලෙස ඒවායේ සංවේදක විනාශ කළාය. තවත් ඩ්‍රෝන දෙකක් බිම වැටුණි.

නමුත් තව එකක් ඉතිරිව තිබුණි. එය ඉහළට එසවී මිසයිලයක් වැනි කුඩා පුපුරණ ද්‍රව්‍යයක් ඔවුන් දෙසට එල්ල කිරීමට සැරසුණි.

"දොර ඇරුණා! දුවපල්ලා!" කසුන්ගේ හඬ ඇසුණි.

කොරිඩෝවේ කෙළවරේ තිබූ ඝනකම් ආරක්ෂිත දොරක් (Blast Door) සෙමෙන් විවෘත විය.

"දුවන්න නිතුර්ය!"

ශායා සහ නිතුර්ය සර්වර් කාමරයෙන් එළියට පැන ගත්හ. ඔවුන් දොරෙන් එළියට පනිනවාත් සමඟම, අන්තිම ඩ්‍රෝන යානය එල්ල කළ මිසයිලය සර්වර් කාමරය තුළ පුපුරා ගියේය. පිපිරුම් රැල්ලෙන් ඔවුන්ව කොරිඩෝව දිගේ විසි වී ගියේය.

ඔවුන් වැටී සිටියේ හෝටලයේ භූගත රථ ගාලට (Basement Parking) සම්බන්ධ වන පඩිපෙළක් අසලය. පිටුපසින් සර්වර් කාමරය ගිනි ගනිමින් තිබුණි. ඔවුන් අටවා ආ බෝම්බ තවම පුපුරා නැත.

"අපි බෝම්බ ටයිමර් එක සෙට් කළේ විනාඩි පහකට. දැන් කොච්චර වෙලා ගියාද?" නිතුර්ය හති දමමින් ඇසුවේය.

"විනාඩි හතරක් ඉවරයි. තව විනාඩියකින් මුළු යටම පුපුරනවා. අපි හෝටලෙන් එළියට යන්න ඕන!"

ඔවුන් පඩිපෙළ දිගේ ඉහළට දිව ගියහ. දොරක් කඩාගෙන ඔවුන් හෝටලයේ මුළුතැන්ගෙට (Kitchen) ඇතුළු වූහ. සූපවේදීන් සහ සේවකයන් ඔවුන් දැක බියෙන් කෑගැසූහ. මඩ ගෑවුණු, ලේ පෙරාගත්, තුවක්කු අතැති දෙදෙනෙක් දැකීම ඔවුන්ට අදහාගත නොහැකි විය.

"එළියට දුවන්න! බොම්බයක් පුපුරන්න යන්නේ!" ශායා කෑගැසුවාය.

ඒ සමඟම හෝටලයේ හදිසි සීනු නාද විය. නිතුර්ය සහ ශායා සේවකයන් තල්ලු කරගෙන හෝටලයේ පිටුපස දොරෙන් එළියට පැන්නහ.

ඔවුන් හෝටල් භූමියෙන් ඉවතට පාරට පැන මීටර් සියයක් පමණ දිව ගිය පසු...

බුම්ම්ම්ම්ම්ම්!

පොළොව දෙදරවාගෙන මහා පිපිරුමක් සිදු විය. හෝටලයේ ගොඩනැගිල්ල හෙලවුණි. පොළොව යටින් දුමාරයක් සහ ගිනි ජාලාවක් වාතාශ්‍රය කවුළු (Vents) හරහා අහසට විද්දේය.

වලව්ව යට තිබූ සින්ඩිකේට් එකේ මූලස්ථානය අළු වී ගියේය. දකුණු ආසියාවේම කළු සල්ලි දත්ත, ඩිජිටල් අළු බවට පත් විය.

නිතුර්ය සහ ශායා පාරෙ පදික වේදිකාව මත ඇද වැටුණහ. ඔවුන් දෙස බලා සිටි මිනිසුන් කෑගසමින් එහා මෙහා දිව ගියහ.

"අපි කළා..." නිතුර්ය අහස දෙස බලා සිනාසුණේය. ඔහුගේ ඇඟේ තිබූ හැම වේදනාවක්ම දැන් අතුරුදහන් වී ඇති සෙයකි.

මිනිත්තු කිහිපයකට පසු කළු පැහැති වෑන් රථයක් ඔවුන් අසල නතර විය. එහි දොර විවෘත විය.

ඇතුළේ සිටියේ කසුන් ය. ඔහුගේ මුහුණ සුදුමැලි වී තිබුණි.

"නැගපන් යකෝ! පොලිසිය එනවා!"

ඔවුන් වෑන් රථයට ගොඩ වූහ. වෑන් රථය වේගයෙන් කොළඹ නගරය මැදින් ඇදී ගියේය.

පසුපස අසුනේ හාන්සි වූ නිතුර්ය ශායා දෙස බැලුවේය. ඇය ලේ ගලන අතක් අල්ලාගෙන සිටියද, ඇගේ දෑස්වල තිබුණේ ජයග්‍රාහී දීප්තියකි.

"සින්ඩිකේට් එකට රිදෙන්න ඇති," ඇය කීවාය.

"රිදෙනවා විතරක් නෙවෙයි. උන්ගේ කොඳු නාරටිය කැඩුනා," නිතුර්ය කීවේය.

නමුත් ඔවුන් නොදත් දෙය නම්, සර්පයෙකුගේ කොන්ද කැඩුවද, උගේ හිස තවමත් විෂ සහිත බවයි.

ඔවුන්ගේ ජයග්‍රහණය, තුන්වන පාර්ශ්වයක් බලා සිටියේය. ඒ ඈත චීනයේ ෂැංහයි නුවර අහස උසට නැගුණු ගොඩනැගිල්ලක සිටින 'මිස්ටර් චෑන්' ය.

ඔහු තම ටැබ්ලට් තිරයේ 'CONNECTION LOST' (සම්බන්ධතාවය බිඳ වැටුණි) යන පණිවිඩය දෙස බලා සිටියේය. ඔහු කෝපයෙන් කෑගැසුවේ නැත. ඔහු ඉතා සන්සුන්ව තම දුරකථනය ගත්තේය.

"බ්ලැක් ඊගල් ෆේල් වුණා. 'රෙඩ් ඩ්‍රැගන්' (Red Dragon) එක ලංකාවට යවන්න. මට ඒ කොල්ලව පණපිටින් ඕන. ඌ ළඟ මගේ පාස්වර්ඩ් ටික තියෙනවා."

එක් සතුරෙක් පරාජය විය. ඊටත් වඩා භයානක සතුරෙක් දැන් අවදි වී ඇත.