රතු සෙවණැල්ල ❤️ - Chapter 12

සීගිරිය කැලෑවෙන් ප්‍රධාන පාරට වැටෙන විට පාන්දර 3:00 පමණ වී තිබුණි. දඹුල්ල - හබරණ පාරේ වාහන ගමනාගමනය අඩුවෙන් පැවතියද, ඉඳහිට යන බර වාහනවල විදුලි එළිය අඳුර පලාගෙන ගියේය.

"අපේ කාර් එක ගන්න යන්න බෑ. උන් ඒක ගාව රැකගෙන ඇති," ශායා කීවාය. ඇය පාර අයිනේ කානුවක වාඩි වී සිටි නිතුර්ය දෙස බැලුවාය. ඔහුගේ මුහුණ තෙහෙට්ටුවෙන් මැලවී ගොස් තිබුණි.

"අපි කොහොමද යන්නේ?" කසුන් පාර දෙස බලමින් ඇසුවේය.

"බස් එකක. මේ වෙලාවට යාපනේ ඉඳන් කොළඹ යන බස් තියෙනවා. එකක එල්ලිලා හරි යන්න ඕන."

විනාඩි දහයකට පසු, ඈතින් එන බස් රථයක විදුලි පහන් දිස් විය. ශායා පාර මැදට පැන අත දැමුවාය. බස් රථය වේගය බාල කර ඔවුන් අසල නතර විය. එය අර්ධ සුඛෝපභෝගී පෞද්ගලික බස් රථයකි.

ඔවුන් තිදෙනාම බසයට ගොඩ වූහ. කොන්දොස්තරවරයා ඔවුන්ගේ අපිරිසිදු ඇඳුම් සහ නිතුර්යගේ වෙළුම් පටිය දෙස බැලුවේ සැකයෙනි.

"ඇක්සිඩන්ට් එකක් වුණා අයියේ... අපිව කුරුණෑගලට හරි දාන්න," ශායා බොරු කීවාය. ඇය සාක්කුවෙන් රුපියල් දහසක නෝට්ටුවක් ගෙන කොන්දොස්තරගේ අතේ ගුලි කළාය.

මුදල් දුටු කොන්දොස්තරගේ සැකය දුරු විය. "හරි හරි, පිටිපස්සේ සීට් එකේ ඉඩ තියෙනවා. වාඩි වෙන්න."

බස් රථයේ පිටුපස අසුනේ අඳුරට වී ඔවුන් වාඩි වූහ. නිතුර්ය ජනේලයෙන් පිටත බලා සිටියේය. සීගිරිය පර්වතය ඈත අඳුරේ නොපෙනී ගියේය.

"අපි බේරුණාද?" කසුන් හෙමින් ඇසුවේය.

"මේ පාරට විතරයි," ශායා ඇගේ ඉණේ තිබූ පිහිය අතගා බැලුවාය. "ෂැඩෝ කියන්නේ ලේසියෙන් අතාරින කෙනෙක් නෙවෙයි. එයා දන්නවා අපි යන්නේ කොළඹට කියලා. එයා ෂෝට් කට් (Shortcuts) දාලා අපිට කලින් කොළඹට යයි."

නිතුර්ය අර යකඩ පෙට්ටිය පපුවට තුරුළු කරගත්තේය. "අපි කොහොම හරි උන්ට කලින් WTC (ලෝක වෙළඳ මධ්‍යස්ථානය) එකට යන්න ඕන."

උදෑසන 8:00 වන විට ඔවුන් කොළඹට ළඟා වූහ. නමුත් කෙලින්ම WTC (ලෝක වෙළඳ මධ්‍යස්ථානය) යාම සියදිවි නසා ගැනීමක් බව ඔවුන් දැන සිටියහ. ඔවුන්ගේ පෙනුම හිඟන්නන් මෙන් විය.

ඔවුන් නුගේගොඩ පිහිටි කසුන්ගේ මිතුරෙකුගේ ඇඳුම් සාප්පුවකට රිංගා ගත්හ. (කසුන් මිතුරාට කතා කර කඩය විවෘත කිරීමට පෙර පිටුපස දොරෙන් ඇතුළු වීමට අවසර ගෙන තිබුණි).

"අපිට 'බිස්නස් ලුක්' (Business Look) එකක් ඕන," ශායා කඩේ ඇඳුම් රාක්ක අතර ඇවිදිමින් කීවාය.

පැයකට පසු ඔවුන් එළියට ආවේ සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් පෙනුමකිනි.

නිතුර්ය තද නිල් පැහැති කෝට් එකක් (Blazer) සහ කළු කලිසමක් හැඳ සිටියේය. ඔහුගේ තුවාල වූ අත කෝට් එකට යට වී නොපෙනී ගියේය. ඔහු දක්ෂ තරුණ ව්‍යාපාරිකයෙකු මෙන් පෙනුණි.

ශායා කාර්යාලීය ඇඳුමකින් (Office wear) සැරසී, කොණ්ඩය පිළිවෙලට බැඳ, කළු කණ්ණාඩි යුවලක් පැළඳ සිටියාය. ඇය ආරක්ෂක නිලධාරිනියක් හෝ ලේකම්වරියක් මෙන් පෙනුණි.

කසුන් ද ටයි පටියක් දමාගෙන ලැප්ටොප් බෑගය කරේ එල්ලාගෙන සිටියේය.

"දැන් හරි. අපි යන්නේ 'රෝයල් වෝල්ට්' එකට. එතන ආරක්ෂාව උපරිමයි. හැබැයි එතන ප්‍රශ්නේ තියෙන්නේ ආයුධ ගෙනියන්න බෑ," ශායා ඇගේ පිහිය සහ පිස්තෝලය බෑගයේ සඟවා එය කඩයේ තැබුවාය. "අපි යන්නේ නිරායුධව."

"අපේ ආයුධය මේක," නිතුර්ය සාක්කුවේ තිබූ රන් යතුර පෙන්නුවේය. "මේක පෙන්නුවම එයාලා අපිව ඇතුළට ගන්න ඕන."

ඔවුන් කුලියට ගත් සුඛෝපභෝගී මෝටර් රථයකින් (Rent-a-car) කොළඹ කොටුව බලා පිටත් වූහ.

ලෝක වෙළඳ මධ්‍යස්ථානයේ කුළුණු දෙක අහස උසට නැගී තිබුණේ යෝධ මුරකරුවන් දෙදෙනෙකු මෙනි. දහස් ගණන් මිනිසුන් ඒ අවට ගැවසෙමින් සිටියහ.

"ලී ෆෙන්ග් හරි ෂැඩෝ හරි මෙතන ඇති," කසුන් වටපිට බැලුවේ බියෙනි.

"උන්ට මෙතන ප්‍රසිද්ධියේ පහර දෙන්න බෑ. මෙතන කැමරා වැඩියි. සිකියුරිටි වැඩියි," ශායා නිතුර්යගේ අත අල්ලා ගත්තාය. "බය වෙන්න එපා. කෙලින් යන්න."

ඔවුන් WTC (ලෝක වෙළඳ මධ්‍යස්ථානය) ගොඩනැගිල්ලේ පිවිසුම් දොරටුවෙන් ඇතුළු වී, ආරක්ෂක පරීක්ෂාවන් පසු කළහ. ශායා කීවාක් මෙන්, ඔවුන්ගේ පෙනුම සහ නිතුර්යගේ ආත්ම විශ්වාසය නිසා ආරක්ෂක නිලධාරීන් ඔවුන්ව ප්‍රශ්න කළේ නැත.

ඔවුන් විදුලි සෝපානයෙන් (Elevator) 35 වන මහලට ගියහ. එහි 'Royal Vaults - Private Safe Deposit' නමින් කාර්යාලයක් විය. එය ඉතා නිහඬ, සුඛෝපභෝගී කාර්යාලයකි.

පිළිගැනීමේ නිලධාරිනිය (Receptionist) සිනාසෙමින් ඔවුන් දෙස බැලුවාය.

"ආයුබෝවන් සර්, කොහොමද උදව් කරන්නේ?"

නිතුර්ය ඉදිරියට ගියේය. ඔහු සාක්කුවෙන් රන් යතුර ගෙන කවුන්ටරය මත තැබුවේය.

"මට මගේ සීයාගේ පෙට්ටගම අරින්න ඕන. පෙට්ටගම් අංක 1985."

නිලධාරිනිය යතුර දැක මඳක් විමතියට පත් වූවාය. ඇය යතුරේ ලාංඡනය පරීක්ෂා කළාය.

"සර්, මේක 'VIP' (ඉතාම විශේෂ) ගිණුමක්. කරුණාකරලා කළමනාකරු එනකම් වාඩි වෙන්න."

විනාඩි පහකට පසු කළමනාකරු පැමිණියේය. ඔහු ඔවුන්ව දැඩි ආරක්ෂිත දොරක් (Vault Door) වෙත කැඳවාගෙන ගියේය.

"මේ ගිණුම අවුරුදු 30කින් විවෘත කරලා නෑ. අපි හිතුවේ මේකේ අයිතිකාරයා මැරිලා කියලා," කළමනාකරු කීවේය.

"අයිතිකාරයා මැරුණා. ඒත් උරුමක්කාරයා ජීවතුන් අතර," නිතුර්ය ස්ථිර හඬින් කීවේය.

ඔවුන් ඇතුළට ගියහ. කාමරය පුරා කුඩා යකඩ පෙට්ටගම් විය. කළමනාකරු අංක 1985 දරන පෙට්ටගම පෙන්වූයේය.

නිතුර්ය යතුර ඇතුළු කර කරකැවීය.

ක්ලික්...

පෙට්ටගම විවෘත විය.

එතුළ තිබුණේ මුදල් නොවේ. රත්රන් නොවේ.

එතුළ තිබුණේ තවත් කුඩා ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණයක් සහ ලිපිගොනුවකි.

උපකරණය පෙනුනේ නවීන පන්නයේ 'වොයිස් රෙකෝඩර්' (Voice Recorder) එකක් මෙනි. නමුත් එය 1990 ගණන්වල තාක්ෂණයට වඩා ඉදිරියෙන් තිබූ එකකි.

"මේ මොකක්ද?" කසුන් එබී බැලුවේය.

ශායා ලිපිගොනුව ගත්තාය. එහි උඩින්ම තිබුණේ ඡායාරූපයකි.

ඡායාරූපයේ සිටියේ තරුණ සුනිල් සේරසිංහ සහ... චීන ජාතිකයෙකි. ඒ චීන ජාතිකයාගේ අතේ පච්චයක් විය. රතු පාට මකරෙක්.

"මේ චෑන්... සින්ඩිකේට් එකේ ලොක්කා," ශායා හඳුනා ගත්තාය. "මේ ෆොටෝ එකෙන් ඔප්පු වෙනවා සීයා චෑන් එක්ක ගනුදෙනු කළා කියලා."

නිතුර්ය රෙකෝඩරය අතට ගත්තේය. එහි 'Play' බොත්තම ඔබන්නට හදද්දී, හදිසියේම මුළු ගොඩනැගිල්ලේම විදුලි ආලෝකය නිවී ගියේය.

"කරන්ට් ගියාද?" කළමනාකරු කලබල විය. "අපේ ජෙනරේටර්ස් තියෙනවා. මේක වෙන්න බෑ."

හදිසි අනතුරු ඇඟවීමේ සීනු නාද නොවීය. නමුත් දොරවල් ස්වයංක්‍රීයව අගුළු වැටෙන (Lockdown) හඬ ඇසුණි.

"කසුන්?" නිතුර්ය අඳුරේ ඇසුවේය.

"මම නෙවෙයි බන්! කවුරුහරි එළියෙන් සිස්ටම් එක හැක් කරලා! අපිව ඇතුළේ හිර කළා!"

ශායා වහාම දොර අසලට දිව ගියාය. "දොර ලොක් වෙලා! අරින්න බෑ!"

අඳුර මැදින්, කාමරයේ ස්පීකර් එකෙන් හඬක් ඇසුණි.

"මීයෝ ටික උගුලට අහුවුණා."

ඒ ෂැඩෝගේ හඬයි.

"ඔයාලා හිතුවද WTC එකට නිකන්ම එන්න පුළුවන් කියලා? අපි බලාගෙන හිටියේ ඔයාලා ඇතුළට ගිහින් පෙට්ටගම අරිනකම් විතරයි. දැන්... ඒ බඩු ටික එතන තියලා මැරෙන්න ලෑස්ති වෙන්න."

වෝල්ට් එකේ වාතාශ්‍රය කවුළු (Vents) තුළින් සුදු පැහැති දුමාරයක් කාන්දු වන්නට පටන් ගත්තේය.

"විෂ වායු!" ශායා කෑගැසුවාය. "කටවල් වහගන්න!"

ඔවුන් ලෝකයේ ආරක්ෂිතම තැන, මරණ මංචකයක් බවට පත්වෙමින් තිබුණි.

සුදු දුමාරය කාමරය පුරා පැතිර යද්දී නිතුර්යට දැනුනේ තම පෙනහලු ගිනි ගන්නා වැනි හැඟීමකි. බැංකු කළමනාකරු ඒ වන විටත් සිහිසුන්ව බිම ඇද වැටී සිටියේය.

"මේක... මේක ක්ලෝරීන් ගෑස් වගේ..." කසුන් කමිසයෙන් නහය වසාගෙන කෑගැසුවේය. "විනාඩි දෙකක්... අපිට තියෙන්නේ විනාඩි දෙකයි!"

ශායා වහාම තමන් ඇඳ සිටි කබාය (Blazer) ගලවා, එය වතුර බෝතලයකින් තෙත් කර වාතාශ්‍රය කවුළුවට ඔබා තද කළාය. දුම එන එක මඳකට අඩාල විය.

"කසුන්! දොර අරින්න විදිහක් හොයන්න!" ශායා කෑගැසුවාය.

"සිස්ටම් එක හැක් වෙලා! මට එළියට කනෙක්ට් වෙන්න බෑ!" කසුන් දොරේ ඇති ඉලෙක්ට්‍රොනික පුවරුවට (Keypad) ඇඟිලි ගසමින් උත්සාහ කළේය.

නිතුර්ය වටපිට බැලුවේය. මේ කාමරයේ වෙනත් දොරක් නැත. ඇත්තේ යකඩ පෙට්ටගම් පමණි.

"බලයක් නෑ... බලයක් නෑ..." නිතුර්ය තමන්ටම මුමුණා ගත්තේය. හදිසියේම ඔහුට සීයාගේ පොතේ තිබූ තවත් වාක්‍යයක් මතක් විය. "බලය ඇත්තේ යකඩ වල නොව... ධාරාවෙහිය."

"කසුන්! මේ දොරේ ලොක් එක වැඩ කරන්නේ චුම්බක බලයෙන් (Magnetic Lock) නේද?"

"ඔව්! ඉලෙක්ට්‍රෝ මැග්නට් එකක්!"

"එහෙනම් අපි ඒකේ කරන්ට් එක කැපුවොත් දොර අරින්න පුළුවන්!"

"ඒත් වයර් තියෙන්නේ දොර ඇතුළේ! බිත්තිය කඩන්න බෑ!" කසුන් හති දමමින් කීවේය.

නිතුර්ය කාමරයේ කොනක තිබූ හදිසි ගිනි නිවන උපකරණය (Fire Extinguisher) දෙස බැලුවේය. එය 'CO2' වර්ගයේ එකකි.

"කසුන්, ඔය කී පැඩ් (Keypad) එක ගලවපන්!"

කසුන් තම සාක්කුවේ තිබූ කුඩා ඉස්කුරුප්පු නියනෙන් (ඔහු හැමවිටම එය ළඟ තබා ගනී) පුවරුව ගලවා එල්ලා දැමුවේය. ඇතුළේ වයර් සහ පරිපථ පෙනෙන්නට තිබුණි.

"ශායා! මේක අල්ලගන්න!"

නිතුර්ය ගිනි නිවන ටැංකිය ගෙන එහි බටය කී පැඩ් එකේ විවෘත වූ පරිපථය දෙසට එල්ල කළේය.

"ඈතට යන්න!"

ඔහු ටැංකියේ අගුල පන්නා, අධික ශීතල CO2 වායුව කෙලින්ම ඉලෙක්ට්‍රොනික පරිපථය මතට මුදා හැරියේය.

ෂ්........!!!

අධික සීතල නිසා පරිපථය ක්ෂණිකව මිදුණි (Freeze). වයර්වල ප්ලාස්ටික් ආවරණ පුපුරා ගියේය. පරිපථය කෙටි වී (Short Circuit) ගිනි පුපුරු විසි විය.

ටකස්!

දොරේ චුම්බක අගුල ක්‍රියා විරහිත වී අගුල පැන්නාය.

"දොර ඇරුණා!"

නිතුර්ය සහ ශායා එක්වී මුළු වෙර යොදා බරැති යකඩ දොර පිටතට තල්ලු කළහ.

දොර විවෘත කරගෙන ඔවුන් එළියට පනිනවාත් සමඟම, ඉදිරියෙන් වෙඩි උණ්ඩයක් නිකුත් විය.

ටාං!

උණ්ඩය දොරේ වැදී විසි විය.

කාර්යාලයේ පිළිගැනීමේ කවුන්ටරය අසල ෂැඩෝ සහ ඇගේ භටයන් තිදෙනෙක් ආවරණ ගෙන සිටියහ. ඔවුන් සිතුවේ මේ වන විට ඇතුළේ සිටින අය මැරී ඇති බවයි. දොර ඇරීම ඔවුන් බලාපොරොත්තු නොවූවකි.

"පහත් වෙන්න!" ශායා නිතුර්යව සහ කසුන්ව නැවත වෝල්ට් එකේ දොර මුවාවට ඇද ගත්තාය.

"උන් එළියේ ඉන්නවා!" කසුන් කෑගැසුවේය.

ශායා වටපිට බැලුවාය. ඔවුන් නිරායුධය. ආයුධ ඇත්තේ පහළ ඇඳුම් සාප්පුවේ බෑගයේ ය.

"මට අර ගිනි නිවන ටැංකිය දෙන්න," ශායා නිතුර්යගේ අතින් ටැංකිය උදුරා ගත්තාය.

"ඔයා මොකද කරන්න යන්නේ?"

"දුම් වළාකුළක් හදන්න යන්නේ."

ශායා ටැංකියේ ඉතිරි වායුව මුළු කොරිඩෝවටම මුදා හැරියාය. සුදු පාට CO2 දුමාරයෙන් මුළු ප්‍රදේශයම වැසී ගියේය. කිසිවක් නොපෙනෙන තත්ත්වයට පත් විය.

"දුවන්න! ලිෆ්ට් එකට නෙවෙයි! පඩිපෙළට.!"

දුමාරය අස්සෙන් ශායා ඉදිරියට දිව ගියාය. එක් භටයෙක් ඇය ඉදිරියට ආවේය. ශායා හිස් ටැංකියෙන් ඔහුගේ හිසට පහරක් එල්ල කළාය. ඔහු බිම ඇද වැටෙද්දී ඔහුගේ අතේ තිබූ ස්වයංක්‍රීය පිස්තෝලය ශායා අහුලා ගත්තාය.

"යමු! යමු!"

ඔවුන් පඩිපෙළ දොරටුව (Emergency Exit) කඩාගෙන ඇතුළු විය.

ෂැඩෝ දුමාරය අතරින් මතු වී ඔවුන් දෙසට ඊතලයක් විද්දාය. නමුත් පඩිපෙළේ බර යකඩ දොර ඊට මොහොතකට පෙර වැසුණි. ඊතලය දොරේ වැදී පිපිරී ගියේය.

ඔවුන් තට්ටු 35ක් පහළට බැසීමට පටන් ගත්හ. නිතුර්යගේ අතේ සීයාගේ රෙකෝඩරය සහ ෆයිල් එක සුරැකිව තිබුණි.

"උන් පහළ ලොබි එකේ ඉන්න පුළුවන්," කසුන් පඩිපෙළේ දුවන ගමන් කීවේය.

"අපි ලොබියට යන්නෙ නෑ. අපි කා පාක් (Car Park) එකට යනවා. එතනින් වෙන වාහනයක් උස්සමු," ශායා පිස්තෝලය චෙක් කරමින් කීවාය. "දැන් අපි ගාව ආයුධයක් තියෙනවා."

පැයකට පසු,

ඔවුන් සිටියේ කොළඹ නගරයෙන් මිදී මීගමුව පැත්තට යන කුඩා වෑන් රථයකය.

ඔවුන් සිටියේ ආරක්ෂිත දුරකය.

නිතුර්ය සීයාගේ වොයිස් රෙකෝඩරය අතට ගත්තේය. එහි බැටරි බැස ගොස් තිබුණත්, කසුන් කාර් චාජරයෙන් වයර් කැබලි ගෙන එයට බලය ලබා දුන්නේය.

"අහමු..."

නිතුර්ය බොත්තම එබුවේය. පැරණි, ගොරෝසු කටහඬක් රෙකෝඩරයෙන් පිටවිය. ඒ ආතර් සේරසිංහ ය.

"මේ රෙකෝඩින් එක අහන කෙනාට... මම මේ කතා කරන්නේ 1990 දෙසැම්බර් 25. මම දන්නවා මගේ අන්තිම කාලේ ඇවිත් කියලා. ඒත් මම චෑන් එක්ක කරපු අන්තිම කතාබහ රෙකෝඩ් කළා."

ටික වෙලාවක නිහඬතාවයකින් පසු, වෙනත් හඬක් ඇසුණි. ඒ තරුණ චෑන් ගේ හඬයි.

"මිස්ටර් ආතර්, ඔයාට තේරෙන්නේ නෑ. සින්ඩිකේට් එක කියන්නේ සල්ලි විතරක් නෙවෙයි. අපි හදන්නේ අලුත් ලෝකයක්. ආසියාවේ ආර්ථිකය අපේ අතට ගන්න. ඔයාගේ නැව් සමාගම... ඒක පොඩි ඇණයක් විතරයි."

ආතර්ගේ හඬ: "උඹලා මගේ රට විනාශ කරනවා. මම ඒකට ඉඩ දෙන්නෙ නෑ."

චෑන්ගේ සිනහව: "ඔයාට කරන්න දෙයක් නෑ. ඔයාගේ පුතා... සුනිල්... එයා දැන් අපේ පැත්තේ. එයා කැමතියි බලයට. අපි ඔයාව අයින් කළාම, සුනිල් තමයි ඔක්කොම බලාගන්නේ."

නිතුර්යගේ දෑස්වල කඳුළු පිරුණි. තාත්තා සින්ඩිකේට් එකට බැඳුණේ කැමැත්තෙන් නොවේ. ඔහු බැඳුණේ සීයා මැරුණාට පසුව, වෙන කරන්න දෙයක් නැති තැනය.

ආතර්ගේ අවසන් වචන: "චෑන්, උඹ දන්නේ නෑ... මම 'රන් නෙළුම' හැදුවේ ඇයි කියලා. දවසක මගේ ලේ තියෙන එකෙක් එනවා. ඌ උඹේ අධිරාජ්‍යයම ගිනිබත් කරනවා."

රෙකෝඩරය නතර විය.

"තාත්තා නෙවෙයි..." නිතුර්ය කඳුළු පිස දැමුවේය. "සීයා විශ්වාස කළේ තාත්තාව නෙවෙයි. එයා විශ්වාස කළේ මාව. එයා දැනගෙන හිටියා කවදාහරි මුණුබුරා මේක ඉවර කරනවා කියලා."

ශායා ෆයිල් එක පෙරළුවාය. "මේ ෆයිල් එකේ තියෙන්නේ චෑන්ගේ පෞද්ගලික ගිණුම් විස්තර සහ සින්ඩිකේට් එකේ ප්‍රධාන මූලස්ථානයේ (Main HQ) සිතියම. ඒක තියෙන්නේ චීනයේ ෂැංහයි වල නෙවෙයි."

"එහෙනම් කොහෙද?"

"ජාත්‍යන්තර මුහුදේ. පාවෙන නෞකාවක. 'The Dragon's Breath' කියන සුපිරි නෞකාවේ."

"අපි එතනට යන්න ඕන," නිතුර්ය තීරණාත්මකව කීවේය. "මෙහෙ ඉඳන් සටන් කරලා වැඩක් නෑ. අපි නයාගේ ඔලුවටම ගහන්න ඕන."

"ඒත් අපි කොහොමද චීනෙට යන්නේ? අපේ පාස්පෝට් බ්ලොක් කරලා," කසුන් ප්‍රශ්න කළේය.

"අපිට පාස්පෝට් ඕන නෑ," ශායා සිනාසුණාය. "මම දන්නවා හොර පාරෙන් රටින් පනින විදිහ. අපිට ධීවර බෝට්ටුවකින් ඉන්දියාවට ගිහින්, එතනින් කාගෝ නැවක (Cargo Ship) හැංගිලා යන්න වෙනවා."

මෙය අවදානම් සහගතම ගමනයි. නමුත් දැන් ඔවුන්ට අහිමි වීමට කිසිවක් නැත.

මීගමුව කලපුව ආශ්‍රිත ධීවර ගම්මානයක, අඩක් ඉදි කර නතර කළ නිවසක ඔවුන් සැඟවී සිටියහ. ශායා පැරණි නොකියා දුරකථනයකින් (Burner phone) ඇමතුම් කිහිපයක් ලබා ගත්තාය. ඇය කතා කළේ ඉතා රහසිගත භාෂාවකිනි.

"හරි. වැඩේ ගොඩ," ශායා දුරකථනය විසන්ධි කරමින් කීවාය. "අද රෑ 12ට බෝට්ටුවක් එනවා. අපිව ඉන්දියානු මුහුදු සීමාවට දාන්න පුළුවන්. එතනින් එහාට... මගේ යාළුවෙක් ඉන්නවා 'පැනමාවේ' රෙජිස්ටර් කරපු කාගෝ නැවක කැප්ටන් කෙනෙක්. එයා අපිව ගන්න පොරොන්දු වුණා."

"කොහොමද අපි ඒකට ගෙවන්නේ?" කසුන් ඇසුවේය. "අපි ගාව දැන් සත පහක් නෑ."

ශායා නිතුර්ය දෙස බැලුවාය. නිතුර්ය සීයාගේ යකඩ පෙට්ටියේ තිබී හමු වූ තවත් දෙයක් මතක් කළේය. එහි පතුලේ අලවා තිබූ කුඩා දියමන්ති කැට කිහිපයක් තිබුණි.

"සීයා හැමදේම ප්ලෑන් කරලා," නිතුර්ය දියමන්ති කැට දෙකක් ශායාට දුන්නේය. "මේවා ඇති වෙයිද?"

ශායා එය ආලෝකයට අල්ලා බැලුවාය. "මේවා ඇති මුළු නැවම සල්ලිවලට ගන්න වුණත්. අපි මේකෙන් බෝට්ටුකාරයාට ගෙවමු."

රාත්‍රිය උදා විය. මීගමුව මුහුද රළු ස්වභාවයක් ගත්තේය. නිතුර්ය වෙරළ දෙස බලා සිටියේය. තමන් ඉපදුණු, හැදුණු වැඩුණු රට අතහැර යාම ඔහුට දැනුනේ පපුව ඉරා දමන්නාක් වැනි වේදනාවකි.

ශායා ඔහු අසලට පැමිණියාය.

"දුකයිද?"

"බයයි," නිතුර්ය ඇත්තම කීවේය. "අපි මේ යන්නේ නොදන්නා ලෝකයකට. ආපහු එන්න ලැබෙයිද දන්නේ නෑ."

ශායා ඔහුගේ අත තදින් අල්ලා ගත්තාය. "අපි ආපහු එනවා නිතුර්ය. හැබැයි අපි එන්නේ දිනලා. එදාට ඔයාට පුළුවන් ඔයාගේ රට නිදහස් කරගන්න. දැන් අපි යන්නේ අපේ ජීවිත බේරගන්න නෙවෙයි, මේ රටේ අනාගතේ බේරගන්න."

ඇගේ වචනවල තිබූ විශ්වාසය නිතුර්යගේ හිතේ තිබූ බිය නැති කළේය. ඔහු ඇගේ දෑස් දෙස බැලුවේය. සඳ එළියෙන් ඇගේ මුහුණේ තිබූ කැළල පවා ලස්සනට පෙනුණි.

"ඔයා මාත් එක්ක ඉන්නකම්... මම ඕනම අපායකට යන්නම් ශායා."

මධ්‍යම රාත්‍රියේ කුඩා ඩිංගි බෝට්ටුවක් වෙරළට ළඟා විය. එහි සිටියේ මුහුණ පුරා රැවුල වවාගත් රළු මිනිසෙකි. ඔහු 'විජේ' ය.

"ඉක්මනට නගින්න. නේවි එකේ පැට්‍රෝල් බෝට්ටු මේ දවස්වල වැඩියි," විජේ කෑගැසුවේය.

නිතුර්ය, ශායා සහ කසුන් බෝට්ටුවට ගොඩ වූහ. බෝට්ටුව රළ පසාරු කරගෙන ගැඹුරු මුහුදට ඇදෙන්නට විය.

වෙරළේ විදුලි පහන් ක්‍රමයෙන් කුඩා වී නොපෙනී ගියේය. නිතුර්ය අන්තිම වතාවටත් ලංකාවේ ආලෝකය දෙස බලා සිටියේය.

"බායි අම්මේ... බායි තාත්තේ..." ඔහු හිතින් මිමිණුවේය.

පැය තුනක ගමනකින් පසු, මුහුද මැද විශාල කළු සෙවණැල්ලක් දිස් විය. ඒ බහුදින ධීවර යාත්‍රාවකි (Multi-day trawler).

"මෙතනින් එහාට යන්නේ මේකේ. මේකේ ඉඩ මදි, ගඳයි. ඒත් ආරක්ෂිතයි," විජේ බෝට්ටුව ට්‍රෝලර් එකට හේත්තු කළේය.

ඔවුන් ට්‍රෝලර් එකට මාරු වූහ. එය මාළු සහ ඩීසල් ගඳින් පිරී තිබුණි. එහි සිටි ධීවරයන් ඔවුන් දෙස බැලුවේ අනුකම්පාවෙනි.

"ඔයාලට යන්න තියෙන්නේ 'අයිස් හෝල්ඩ්' (Ice Hold - මාළු ගබඩා කරන ශීත කාමරය) එක ළඟ පොඩි කාමරේ. එළියට එන්න එපා," ස්කිපර් (Skipper) කීවේය.

ඔවුන් ඒ කුඩා, අඳුරු කාමරයට රිංගා ගත්හ. බෝට්ටුව ගැස්සෙමින් ඉදිරියට ගියේය. කසුන් වමනය කරන්නට පටන් ගත්තේය. මුහුදු රෝගය (Sea sickness) (බෝට්ටුවක හෝ නැව්වක ගමන් කරන වෙලාවට සමබරතාවය බිඳිලා දැනෙන තත්ත්වය) ඔහුට තදින්ම දැනුණි.

නිතුර්ය සහ ශායා එකිනෙකාට හේත්තු වී වාඩි වූහ. නිතුර්යගේ උරහිසේ තුවාලය සහ අතේ තුවාලය හිරි වැටෙමින් තිබුණි.

"නිදාගන්න නිතුර්ය. මම ඇහැරලා ඉන්නම්," ශායා කීවාය.

"නෑ. අපි මාරුවෙන් මාරුවට නිදාගමු. ඔයාටත් විවේකය ඕන."

නිතුර්ය ශායාගේ හිස තම උරහිසට තබා ගත්තේය. ඇය විරෝධය පෑවේ නැත. මේ මහා සාගරය මැද, ඔවුන්ට සිටියේ ඔවුන් පමණි. ඒ උණුසුම ඔවුන්ට ජීවත් වීමේ බලාපොරොත්තුවක් විය.

මේ අතර, කොළඹ වරාය නගරයේ හෝටලයක, ෂැඩෝ දුරකථන ඇමතුමක් ගනිමින් සිටියාය.

"ඔව් මිස්ටර් චෑන්. උන් පැනලා ගියා. මගේ අනුමානය හරි නම් උන් යන්නේ මුහුදෙන්."

"හොඳයි," චෑන්ගේ හඬ ඇසුණි. "එහෙනම් අපේ නැවට කියන්න ලෑස්ති වෙන්න කියලා. උන් එන්නේ අපේ කටටමයි."

දින දෙකකට පසු, ඉන්දියානු සාගරයේ ජාත්‍යන්තර නාවික මාර්ගයේදී (Shipping Lane), ධීවර යාත්‍රාව යෝධ කන්ටේනර් නෞකාවක් අසල නතර විය. නෞකාවේ නම 'MV OCEAN KING'.

කඹ ඉණිමගක් දිගේ ඔවුන් අමාරුවෙන් නැවට ගොඩ වූහ. නැවේ කපිතාන්වරයා ශායාගේ පැරණි මිතුරෙකි. ඔහු රුසියානු ජාතිකයෙකි.

"වෙල්කම් ටු හෙල් (Welcome to hell)," කපිතාන් යූරි (Yuri) සිනාසෙමින් කීවේය. "ඔයාලව හොයන්න ඉන්ටර්පෝල් එක රතු වරෙන්තු දාලා. මම මේ රිස්ක් එක ගන්නේ පරණ ණයකට."

ඔහු ඔවුන්ට සැඟවී සිටීමට හිස් කන්ටේනර් පෙට්ටියක් ලබා දුන්නේය. එය ඇතුළත වාසයට සුදුසු ලෙස සකසා තිබුණි.

දැන් ඔවුන් ආරක්ෂිතය. නමුත් ඔවුන්ගේ ගමනාන්තය ඊට වඩා භයානක ය.

කසුන් තම ලැප්ටොප් එක නැවේ සැටලයිට් ඉන්ටර්නෙට් (Satellite Internet) එකට සම්බන්ධ කළේය.

"මචං... මම ෂැංහයි වරායේ ඩේටාබේස් එක බැලුවා. චෑන්ගේ නැව 'The Dragon's Breath' දැන් තියෙන්නේ දකුණු චීන මුහුදේ. ඒක පාවෙන කැසිනෝ (Floating Casino) එකක් වගේ හදලා තියෙන්නේ. ඒත් ඇත්තටම ඒක සින්ඩිකේට් එකේ ඔපරේෂන් සෙන්ටර් එක."

"අපි කොහොමද එතනට යන්නේ?" නිතුර්ය ඇසුවේය.

"මේ නැව යන්නේ සිංගප්පූරුවට. එතනින් අපි වෙන බෝට්ටුවක් අරගෙන අර නැවට කිට්ටු කරන්න ඕන," ශායා සැලැස්ම විස්තර කළාය. "අපි යන්නේ ගැම්බලර්ස්ලා (Gamblers) වගේ. සූදු කෙළින්න එන සල්ලි කාරයෝ වගේ."

"සල්ලි කාරයෝ?" නිතුර්ය තමා ඇඳ සිටි කිලිටි ඇඳුම් දෙස බැලුවේය.

"අපි ළඟ ඩොලර් මිලියන 500ක යතුරක් තියෙනවා නිතුර්ය. අපිට ඕන තරම් සල්ලි පෙන්නන්න පුළුවන්. ප්‍රශ්නේ තියෙන්නේ... අපි ඒ නැවට ගියාට පස්සේ ආපහු එන්නේ කොහොමද කියන එක."

"අපි ආපහු එන්න ඕන නෑ," නිතුර්යගේ දෑස්වල අමුතු එළියක් දිස් විය. "අපි ඒ නැව ගිල්වනවා."

සාගරය මැද, කන්ටේනර් පෙට්ටියක් තුළ, ඔවුන් ලෝකයේ බලවත්ම අපරාධ කල්ලියට එරෙහිව අවසන් යුද්ධය සැලසුම් කරන්නට පටන් ගත්හ.

සති දෙකකට පසු ඔවුන් සිංගප්පූරු වරායට ළඟා වූහ. කපිතාන් යූරිගේ උදව්වෙන් ඔවුන් වරායේ ආරක්ෂක අංශවලට නොපෙනී ගොඩබිමට පැමිණියහ.

සිංගප්පූරුව යනු මුදල් සහ බලය රජ කරන තැනකි. නිතුර්ය, සීයාගේ 'රන් නෙළුම' ගිණුම භාවිතා කිරීමට කාලය පැමිණ ඇති බව තීරණය කළේය.

කසුන් අන්තර්ජාලය හරහා ව්‍යාජ අනන්‍යතා (Fake IDs) තුනක් සකස් කළේය.

* නිතුර්ය: 'මිස්ටර් ජේම්ස්' - ලංකාවේ තේ ව්‍යාපාරිකයෙක්.

* ශායා: 'මිස් සොෆියා' - ඔහුගේ ලේකම්වරිය සහ ආරක්ෂක නිලධාරිනිය.

* කසුන්: 'මිස්ටර් කේ' - මූල්‍ය උපදේශක.

ඔවුන් සිංගප්පූරුවේ සුඛෝපභෝගී හෝටලයකට ගොස්, හොඳ ඇඳුම් සහ ආභරණ මිලදී ගත්හ. ශායා ඇගේ කොණ්ඩය කොටට කපා වර්ණ ගැන්වූවාය. නිතුර්ය රැවුල ටිකක් වවා පෙනුම වෙනස් කර ගත්තේය.

"දැන් අපි ලෑස්තියි," ශායා කැඩපත ඉදිරිපිට සිටගෙන කීවාය. ඇය දැන් පෙනුනේ හාත්පසින්ම වෙනස්, නවීන පන්නයේ කාන්තාවක් ලෙසය.

"අපි 'The Dragon's Breath' නැවට ඉන්විටේෂන් (Invitation) එකක් ගන්නේ කොහොමද?" නිතුර්ය ඇසුවේය.

"ඒකට ක්‍රමයක් තියෙනවා," කසුන් ටැබ්ලට් එක පෙන්නුවේය. "අද රෑ 'Marina Bay Sands' කැසිනෝ එකේ පෝකර් ටූනමන්ට් (Poker Tournament) එකක් තියෙනවා. ඒකේ දිනන කෙනාට චෑන්ගේ නැවට වී.අයි.පී (VIP) පාස් එකක් ලැබෙනවා."

"මම පෝකර් ගහන්න දන්නෙ නෑ," නිතුර්ය කීවේය.

"ඔයාට දැනගන්න ඕන නෑ," කසුන් කනට කුඩා ඉයර් පීස් (Ear piece) එකක් සවි කළේය. "මම කැසිනෝ එකේ කැමරා හැක් කරලා අනිත් අයගේ කාඩ්ස් බලාගෙන ඔයාට කියන්නම්. ඔයාට තියෙන්නේ රඟපාන්න විතරයි."

එදා රාත්‍රියේ, නිතුර්ය අකලංක ජීවිතයේ විශාලතම සූදුවට මුහුණ දීමට Marina Bay Sands වෙත ඇතුළු විය.

'Marina Bay Sands' කැසිනෝ ශාලාව ආලෝකයෙන් සහ සල්ලි සුවඳින් පිරී ඉතිරී ගොස් තිබුණි. ලෝකයේ නන් දෙසින් පැමිණි කෝටිපතියන්, සූදුකරුවන් සහ මාෆියා නායකයන් මේස වටා රොක් වී සිටියහ.

නිතුර්ය, අලුත්ම ඇඳුමෙන් සැරසී 'මිස්ටර් ජේම්ස්' ලෙස ඇතුළු වූයේ දැඩි ආත්ම විශ්වාසයකිනි. ඔහු පසෙකින් 'මිස් සොෆියා' ලෙස වෙස්වලාගත් ශායා ගමන් කළේ කාගෙත් දෑස් වශී කරගන්නා රූපශ්‍රීයකිනි. ඇගේ අත් බෑගය තුළ කුඩා පිස්තෝලයක් නොව, අධි තාක්ෂණික සංඥා උපකරණයක් (Signal Jammer) සැඟවී තිබුණි.

"කසුන්, ලයින් එක ක්ලියර් ද?" නිතුර්ය හිස කසන මුවාවෙන් රහසින් ඇසුවේය.

හෝටලයේ කාමරයක සිට ලැප්ටොප් තිර හතරක් දෙස බලා සිටි කසුන්ගේ හඬ ඉයර් පීස් එකෙන් ඇසුණි.

"ඔව් මචං. මම CCTV සිස්ටම් එකට රිංගුවා. මට අනිත් හැමෝගෙම කාඩ්ස් පේනවා. හැබැයි පරිස්සම් වෙයන්... එතන ඉන්නවා 'චීන ඩ්‍රැගන්' එකේ නියෝජිතයෙක්. මිනිහා තමයි දැනට චැම්පියන්."

නිතුර්ය ප්‍රධාන පෝකර් මේසය (High Roller Table) දෙස බැලුවේය. එහි මැද වාඩි වී සිටියේ මැදි වයසේ චීන ජාතිකයෙකි. ඔහු ඉදිරිපිට ඩොලර් මිලියන ගණනක චිප්ස් කන්දක් විය.

නිතුර්ය හුස්ම තද කර ගත්තේය. මේසය මත තිබෙන සල්ලි ඔහුට වැඩක් නැත. ඔහුට අවශ්‍ය එකම දෙය, ඒ චීන ජාතිකයා අතේ ඇති රන් පැහැති VIP කාඩ්පතයි. එය 'The Dragon's Breath' නැවට ඇතුළු වීමේ බලපත්රයයි.

"අපි පටන් ගමු," නිතුර්ය මේසය අසල හිස් පුටුවේ වාඩි විය.

ශායා ඔහු පිටුපසින් සිටගෙන, චීන ජාතිකයා දෙස බැලුවේ ඉතා සියුම් බැල්මකිනි. ඇය දන්නවා මේ සෙල්ලම වැරදුනොත්, ඔවුන්ගේ මළ සිරුරු හෙට උදේ සිංගප්පූරු වතුරේ පාවෙන බව.

කාඩ් කුට්ටම ඇනූ (Shuffle) හඬ මැද, නිතුර්යගේ හදවතේ ගැස්ම වේගවත් විය. සීයාගේ පළිගැනීමත්, තාත්තාගේ මරණයත්, ශායාගේ ජීවිතයත්... මේ සියල්ල දැන් රැඳී ඇත්තේ මේසය මත වැටෙන කාඩ්පත් පහ මතය.

සෙල්ලම පටන් ගත්තා පමණි.