නිහඬ මෝසම - Chapter 3

ආලෝකයේ සෙවනැලි

"මාස්ටර්...?" කවීන් රේඩියෝව දෙස බැලුවේ අදහාගත නොහැකිවය.

"මම මැරුණේ නෑ බොලව්. මම පරණ කාණුවක් අස්සේ ඉන්නේ. හැබැයි මම නිකම් හිටියේ නෑ. මම ස්කයි සිටි එකේ මේන් සර්වර් එකට වයිරස් එකක් ඇතුළු කළා." සෝමසිරිගේ හඬ පසුබිම් ඝෝෂාවන් අතරින් ඇසුණි. "කවීන්, තව තත්පර පහකින් මුළු ටවර් එකේම ලයිට් යනවා. ඒ වෙලාවට වැඩේ දීපන්!"

මේජර් වික්‍රම වටපිට බැලුවේ නොසන්සුන්වය. "කවුද ඒ කතා කරන්නේ? සිග්නල් ජෑම් කරන්න!"

"පරක්කු වැඩි වික්‍රම," සෝමසිරිගේ සිනහව රේඩියෝවෙන් ඇසුණි. "පහ... හතර... තුන..."

"වෙඩි තියපියව්!" වික්‍රම කෑගැසුවේය.

"දෙක... එක!"

එක්වරම මධ්‍යම කුළුණේ විදුලි පද්ධතිය ඇණහිටියේය. මුළු පාලක මැදිරියම ඝන අන්ධකාරයේ ගිලී ගියේය. හදිසි අවස්ථා සඳහා වූ රතු පැහැති අඳුරු එළි පමණක් දැල්වෙන්නට පටන් ගත්තේය.

"දැන්!" සාරා කෑගැසුවාය.

ඇය තම අතේ තිබූ 'ස්ටන් ග්‍රෙනේඩ්' (Stun Grenade) එකක් ආරක්ෂකයන් සිටි දෙසට වීසි කළාය. එය පුපුරා ගියේ දෑස් අන්ධ කරවන ආලෝකයක් සහ කන් බිහිරි කරවන ශබ්දයක් නිකුත් කරමිනි. විශේෂ බලකා සෙබළුන් දෑස් වසාගෙන බිම ඇද වැටුණි.

කවීන් අඳුර අතරින් පාලක පුවරුව දෙසට පැන්නේය. ලේසර් කිරණ එහා මෙහා විසි වෙද්දී ඔහු බිම දිගේ ලිස්සා ගොස් යන්ත්‍රය අසල නතර විය.

"යතුර! යතුර දාන්න!" බින්දු මේසයක් යට සැඟවී කෑගැසුවේය.

කවීන් වෙව්ලන අතින් 'ලංකා යතුර' අදාළ කුහරයට ඇතුළු කළේය.

"ක්ලික්" හඬක් සමඟ යතුර අගුළු වැටුණි.

යන්ත්‍රය පණ ගැන්වුණි. මිය ගිය තිර නැවතත් දැල්වුණේය. නමුත් මෙවර ඒවායේ දිස්වූයේ වික්‍රමගේ මුහුණ හෝ මුහුදේ බොරු පින්තූර නොවේ.

"පද්ධතිය යාවත්කාලීන වෙමින් පවතී... සත්‍ය භූගෝලීය දත්ත මුදා හැරේ..."

පාලක මැදිරියේ විශාල වීදුරු ජනේලයෙන් පිටත පෙනෙන අහස් නගරයේ තිබූ සෑම යෝධ තිරයක්ම (Billboards) එකවරම වෙනස් විය. වෙළඳ දැන්වීම් වෙනුවට, සෝමසිරි විසින් අප්ලෝඩ් කළ වීඩියෝවක් නගරය පුරා විකාශය වන්නට විය. එහි පෙනුනේ සැබෑ ලංකාවේ සිතියම සහ හරිත වර්ණ කඳුකරයයි.

"බලන්න අහස් වැසියනි!" සෝමසිරිගේ හඬ මුළු නගරයටම ඇසෙන්නට විය. "ඔයාලා රැවටිලා ඉන්නේ. ගොඩබිම තාම තියෙනවා!"

වික්‍රම කෝපයෙන් උමතු විය. ඔහු තම අතේ තිබූ අධි බලැති ප්ලාස්මා පිස්තෝලය කෙලින්ම පාලක පුවරුවට එල්ල කළේය.

"කවදාවත් නෑ!"

ඔහු වෙඩි තැබුවේය. පාලක පුවරුව පුපුරා ගියේ ගිනි පුපුරු වැස්සක් වස්සවමිනි. කවීන් වේදනාවෙන් කෑගසමින් පස්සට විසි විය. යන්ත්‍රයේ තිබූ 'ලංකා යතුර' ද උණු වී විනාශ වී ගියේය.

"අයියේ!" බින්දු කවීන් වෙත දිව ආවේය.

"මම හරි... මට අවුලක් නෑ," කවීන් අමාරුවෙන් නැගිට්ටේය. නමුත් පාලක පුවරුව සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ වී ඇත. "අපරාදේ... අපි පරක්කු වැඩි."

"නෑ," සාරා කීවාය. ඇය ජනේලය දෙස බලා සිටියාය. "අපි පරක්කු නෑ. බලපන්."

පිටත අහස් නගරයේ කලබලයක් හටගෙන තිබුණි. මිනිසුන් තිර දෙස බලමින් කෑගසන අයුරුත්, සමහරු පාරවල් වලට බැස විරෝධය පාන අයුරුත් පෙනුණි. බොරුව හෙළි වී ඇත.

"උඹලා ඒක එළි කළා වෙන්න පුළුවන්," වික්‍රම දුම දමන තුවක්කු බටය කවීන් දෙසට හරවමින් අඳුරෙන් මතු විය. "ඒත් ඒකෙන් වැඩක් නෑ. ගුරුත්වාකර්ෂණ පවුර (Gravity Wall) පාලනය වෙන්නේ මෙතනින් නෙවෙයි. ඒක තියෙන්නේ 'බිංදු මට්ටමේ' (Ground Zero). උඹලා කාටවත් එතනට යන්න බෑ. අද උඹලා මැරෙන්නේ මෙතන."

වික්‍රම කොකා ගස්සන්නට සැරසුණා පමණි.

හදිසියේම බින්දු තම අතේ තිබූ ටැබ්ලටය වික්‍රම දෙසට වීසි කළේය. වික්‍රම ඉබේම එයට වෙඩි තැබුවේය. ඒ තත්පරයෙන් ප්‍රයෝජන ගත් සාරා, වික්‍රමගේ ඇඟට පැන්නාය. දෙදෙනාම පොරබදමින් බිම පෙරළී ගියහ.

"කවීන්! බින්දු! දුවපල්ලා!" සාරා කෑගැසුවාය. ඇය වික්‍රමගේ අත අඹරවා තුවක්කුව ඉවතට විසි කළාය.

"අපි උඹව දාලා යන්නේ නෑ!" කවීන් ලේසර් කටර් එක අතට ගත්තේය.

"මෝඩයෝ! දැන්ම පලයව්! මේ මුළු බිල්ඩිමම තව ටිකකින් සීල් වෙනවා. එතකොට කාටවත් යන්න බෑ. ගිහින් අර පවුර කඩපන්!" සාරා වික්‍රමගේ මුහුණට පහරක් එල්ල කළාය.

කවීන් දත්මිටි කෑවේය. සාරා හරි ය. ඔවුන් මෙතන මැරුණොත් සත්‍යය දන්නා කිසිවෙක් ඉතිරි නොවනු ඇත.

"බින්දු, යමන්!"

කවීන් බින්දු ඇදගෙන සේවා දොරටුව දෙසට දිව ගියේය. ඔවුන් දොරෙන් එළියට පනිද්දී දුටුවේ තවත් ආරක්ෂක භටයන් පිරිසක් කොරිඩෝව දිගේ එන බවයි.

"වහලට! වහලට යමු!" කවීන් කෑගැසුවේය.

ඔවුන් පඩිපෙළ දිගේ වේගයෙන් ඉහළට නැග්ගාහ. මධ්‍යම කුළුණේ වහලය (Rooftop) මත සුළඟ ඉතා සැර ය. වලාකුළු අතරින් ඔවුන් සිටියේ කිලෝමීටර ගණනක් ඉහළිනි.

"දැන් කොහොමද යන්නේ?" බින්දු ඇසුවේය. "ලිෆ්ට් ඔක්කොම ලොක් කරලා."

වහලය මත තිබුණේ ප්‍රභූවරුන් සඳහා වූ කුඩා පියාසර වාහන (Sky Pods) කිහිපයක් පමණි.

"බින්දු, උඹට මේකක් පදින්න පුළුවන්ද?" කවීන් එක් වාහනයක් පෙන්වීය.

"මම කවදාවත් එලවලා නෑ... ඒත් ට්‍රයි කරන්නම්!"

බින්දු නියමු කුටියට පැන වයර් කිහිපයක් එකිනෙක ගැට ගැසුවේය. එන්ජිම පණ ගැන්වුණි. ඒ සමඟම වහලයේ දොර කඩාගෙන ආරක්ෂකයන් පැමිණියහ.

"නගින්න අයියේ!"

කවීන් වාහනයට පැන දොර වසා ගත්තේය. ආරක්ෂකයන්ගේ වෙඩි පහරවල් වාහනයේ වීදුරුවල වැදී විසි විය. බින්දු වේගයෙන් ත්වරකය (Throttle) ඉහළ දැමුවේය.

වාහනය අහසට විසි විය. ඔවුන් මධ්‍යම කුළුණෙන් ඉවතට පියාසර කළහ.

පහළින් පෙනුණේ ගිනි ගන්නා නගරයකි. සත්‍යය දැනගත් ජනතාව වීදි බැස කැරලි ගසති. ඩ්‍රෝන යානා සහ මිනිසුන් අතර සටන් ඇවිලී ඇත.

"අපි කොහෙද යන්නේ අයියේ?" බින්දු වෙවුලන හඬින් ඇසුවේය.

කවීන් ඈතින් පෙනෙන, වලාකුළු අතරින් මතුවී ඇති කඳු මුදුනක් දෙස බලා සිටියේය. වික්‍රම කිව්වේ ඇත්ත නම්, පවුර ක්‍රියාත්මක වන යන්ත්‍රය ඇත්තේ එතැන ය.

"අපි යනවා 'බිංදු මට්ටමට'. අපි අර තාප්පේ කඩන්න ඕන."

ඔවුන්ගේ සටන අවසන් නැත. එය දැන් යුද්ධයක් බවට පත්වී ඇත. සෝමසිරි, සාරා ඔවුන් වෙනුවෙන් දිවි පරදුවට තැබූහ. දැන් ඒ වගකීම ඇත්තේ කවීන්ගේ අතේය.

වැහි බිංදු සහ ගිනි පුපුරු

අහස ගිනි ගනිමින් තිබුණි. ස්කයි සිටි එකේ යෝධ ගොඩනැගිලි මතින් නැගුණු කළු දුමාරය, නගරයේ කෘතිම හිරු එළිය වසා දැමුවේය. අහස් බලකායේ ඩ්‍රෝන යානා සහ කැරලිකාර පුරවැසියන්ගේ පුද්ගලික යානා අතර දරුණු ගුවන් සටන් (Dogfights) ඇති වෙමින් තිබුණි. ලේසර් කිරණ අහස පුරා හරස් අතට විහිදෙයි.

"අයියේ! හෙමින් යන්න! එන්ජිම රත් වෙනවා!" බින්දු පාලක පුවරුව සමඟ ඔට්ටු වෙමින් කෑගැසුවේය.

කවීන් පියාසර යානයේ (Sky Pod) වීදුරුවෙන් පිටුපස බැලුවේය. මධ්‍යම කුළුණ දැන් පෙනෙන්නේ කුඩාවටය. සාරා එහි ඉහළ මාලයේ තනිවම සටන් කරනවා ඇත. නැතහොත්... ඇය මිය ගොස් ඇති දැයි සිතන්නටවත් කවීන් අකමැති විය.

"අපි සාරා අක්කව දාලා ආවා..." බින්දුගේ කටහඬ බිඳී ගියේය.

"නෑ බින්දු. එයා එයාගේ සටන කරනවා. අපි අපේ සටන කරන්න ඕන. අපි මේ වැඩේ ඉවර කළේ නැත්නම් එයා කරපු දෙයින් වැඩක් නැති වෙනවා," කවීන්ගේ හඬ දැඩි වුවද, ඔහුගේ හදවත අඬමින් තිබුණි.

ඔවුන් දැන් පියාසර කරමින් සිටියේ නගර සීමාවෙන් ඔබ්බටය. පහළින් පෙනුණේ මහා ඝන වලාකුළු තට්ටුවයි.

"අයියේ, අර වික්‍රම කිව්ව 'බිංදු මට්ටම' (Ground Zero) තියෙන්නේ කොහෙද කියලා අපි දන්නෙ නෑනේ."

කවීන් තම සාක්කුවෙන් සෝමසිරි මාස්ටර් දුන් කුඩා දත්ත චිපයක් (Data Chip) ගෙන එය යානයේ පරිගණකයට සම්බන්ධ කළේය. මෙය සෝමසිරි අවසන් මොහොතේ ඔහුට ලබා දුන් බැකප් සිතියමයි.

තිරය මත රතු පැහැති තිතක් දැල්වුණි.

"එතන... ශ්‍රී පාද කන්ද පාමුල. ඒ හරිය තාම වලාකුළු වලින් වැහිලා තියෙන්නේ."

යානය වලාකුළු අතරින් පහළට කිමිදුණි. අහස් නගරයේ ආලෝකය මැකී ගොස් නැවතත් ස්වභාවික අන්ධකාරය ඔවුන්ව වට කර ගත්තේය. හදිසියේම වර්ෂාව පටන් ගත්තේය. යෝධ වැහි බිංදු යානයේ වීදුරුවට පහර දෙන්නට විය.

විනාඩි කිහිපයකට පසු, වලාකුළු අතරින් යම් ආලෝකයක් මතු විය.

"දෙවියනේ..." කවීන්ට කියැවුණි.

ඔවුන් ඉදිරියේ වූයේ දැවැන්ත බලශක්ති පවුරකි (Energy Barrier). එය පොළොවේ සිට අහසට විහිදුණු දම් පැහැති විදුලි ආලෝක තිරයක් මෙන් විය. එය සැතපුම් ගණනක් දුරට විහිදී තිබුණි. මේ පවුර ඇතුළේ තමයි සැබෑ ගොඩබිම ආරක්ෂා වී තිබෙන්නේ.

"මේක තමයි මායිම," බින්දු දෑස් විශාල කරගෙන බලා සිටියේය. "අපි කොහොමද මේක ඇතුළට යන්නේ?"

"පවුරේ මැද... අර පේන ලොකු යකඩ කුළුණ. අන්න එතනින් තමයි මේ මුළු සිස්ටම් එකම කන්ට්‍රෝල් වෙන්නේ," කවීන් පවුරට ආසන්නයේ තිබූ විශාල කළු කුළුණක් පෙන්වීය. එය පිහිටා තිබුණේ පර්වතයක් මත ය.

යානය කුළුණ දෙසට ළං වෙත්ම, අනතුරු ඇඟවීමේ සීනු නාද විය.

"අවවාදයයි! තහනම් කලාපයට ඇතුළු වේ. ආරක්ෂක පද්ධති සක්‍රීයයි."

පහළින් තිබූ ස්වයංක්‍රීය ගුවන් ආරක්ෂක පද්ධති (Anti-Air Turrets) ක්‍රියාත්මක විය. යානය වටා ගිනි බෝල පිපිරෙන්නට පටන් ගත්තේය.

"අල්ලගන්න!"

එක් මිසයිලයක් යානයේ වම් පස පියාපතේ වැදුණි. යානය පාලනයෙන් ගිලිහී කැරකෙන්නට විය. දුම සහ ගින්දර මැදින් ඔවුන් කැලෑව දෙසට කඩා වැටෙන්නට විය.

"බින්දු! ඊජෙක්ට් (Eject)! ඊජෙක්ට්!"

කවීන් හදිසි බොත්තම එබුවේය. ඔවුන්ගේ ආසන යානයෙන් ගැලවී පැරෂුට් මගින් ඉහළට විසි විය. තත්පර කිහිපයකට පසු යානය යෝධ ගසක හැප්පී මහා හඬක් දෙමින් පුපුරා ගියේය.

කවීන් සහ බින්දු ගස් අතු අතරින් කඩා වැටී, තෙතබරිත පොළොවට පතිත වූහ.

කවීන් අමාරුවෙන් නැගිට්ටේය. ඔහුගේ මුළු ඇඟම රිදෙමින් තිබුණි. වටපිට බැලූ විට ඔහු දුටු දෙයින් ඔහුගේ වේදනාව අමතක වී ගියේය.

ඔහු සිටගෙන සිටියේ මඩ මත නොවේ. කොන්ක්‍රීට් මත නොවේ. ඔහු සිටියේ තණකොළ මත ය. පිරිසිදු, සැබෑ තණකොළ!

අවට තිබුණේ යෝධ ගස් ය. අහසින් වැටෙන වැස්සට ලුණු රසක් තිබුණේ නැත. එය පිරිසිදු මිරිදිය ජලයයි.

"බින්දු! බින්දු උඹ කොහෙද?"

"අයියේ... මම මෙතන." බින්දු මීවන පඳුරක් අස්සෙන් එළියට ආවේය. ඔහු බිම තිබූ පස් අහුරක් අතට ගෙන එය ඉඹ බැලුවේය. "මේක... මේක පස් සුවඳ."

දෙදෙනාම මොහොතක් ඒ මොහොත වින්දහ. ඔවුන්ගේ ජීවිත කාලයම ගෙවුණේ පාවෙන ප්ලාස්ටික් කැබලි මත ය. මේ ඔවුන්ගේ සැබෑ උරුමයයි.

නමුත් ඒ සතුට වැඩි වේලාවක් තිබුණේ නැත. ඈතින් පෙනෙන කළු කුළුණ දෙසින් සයිරන් හඬක් ඇසුණි. පවුරේ ආරක්ෂාවට සිටින රොබෝ සෙබළුන් (Sentinels) ඔවුන් සොයා එන බව සහතිකය.

"අපිට තාම අන්තිම වැඩේ ඉතුරුයි," කවීන් බින්දුගේ අතින් අල්ලා ගත්තේය. "අපි අර කුළුණට යන්න ඕන. ඒකේ ප්‍රධාන ජෙනරේටරය පුපුරවලා දැම්මොත්, මේ පවුර නැති වෙලා යනවා. එතකොට අපේ මිනිස්සුන්ට මේ පැත්තට එන්න පුළුවන්."

"අපිට ආයුධ මුකුත් නෑ අයියේ. අර පොඩ් එකත් එක්ක ලේසර් කටර් එකත් පිච්චිලා ගියා," බින්දු බලාපොරොත්තු සුන් වූ හඬින් කීවේය.

කවීන් වටපිට බැලුවේය. කැලෑව අඳුරුය. රහසිගතය.

"අපිට ආයුධ ඕන නෑ. මේ කැලෑව අපේ ආරක්ෂාවට ඉන්නවා. උන්ගේ මැෂින් වලට මේ ගස් අස්සේ යන්න බෑ. අපි හෙමින් යමු."

ඔවුන් ඝන වනාන්තරය හරහා කුළුණ දෙසට ගමන් කළහ. කවීන්ට දැනුණේ තමා අතීතයේ කතාවල අසා ඇති රාවණා රජුගේ දඬු මොනරය සොයා යන සෙබළෙකු මෙනි.

මිනිත්තු තිහකට පසු ඔවුන් කුළුණේ පාමුලට ළඟා වූහ. එය වටා දැඩි ආරක්ෂක වැටක් තිබුණි. යෝධ රොබෝවරු මුර සංචාරයේ යෙදී සිටියහ.

"අපිට ඇතුළට යන්න විදිහක් නෑ," බින්දු කීවේය.

ඒ මොහොතේම කවීන්ගේ කනට අමුතු ශබ්දයක් ඇසුණි. එය යන්ත්‍රයක හඬක් නොවේ. එය ස්වභාවික හඬකි. කවුරුන් හෝ වියළි කොළ මත අඩි තබන හඬක්.

"කවුද ඔතන?" කවීන් ගලක් අතට ගත්තේය.

ගස් අතරින් මතු වූයේ අමුතු පිරිසකි. ඔවුන් හැඳ සිටියේ සත්ත්ව සම් සහ ගස්වල පරඬැල් වලින් සාදාගත් ඇඳුම් ය. ඔවුන් අතේ තිබුණේ දියුණු තාක්ෂණික ආයුධ නොව, දුනු සහ ඊතල ය. නමුත් ඒ ඊතල තුඩුවල නිල් පැහැති විදුලි එළියක් දිලිසෙමින් තිබුණි.

මේ ගුරුත්වාකර්ෂණ පවුර ඇතුළේ ජීවත් වූ 'වනවාසීන්' (The Forest Dwellers) ද?

ඔවුන්ගේ නායකයා, උස ශක්තිමත් තරුණයෙක්, දුන්න කවීන් වෙත එල්ල කළේය.

"තොපි අහස් නගරයේ ඔත්තුකාරයෝද?" ඔහු සිංහලෙන් ඇසුවේය. නමුත් එය ඉතා පැරණි, ගැඹුරු උච්චාරණයක් සහිත සිංහල භාෂාවකි.

කවීන් අත් දෙක ඉහළට එසවීය.

"නෑ... අපි ආවේ අහසින් පැනලා. අපිට ඕන මේ පවුර කඩන්න. අපේ අරමුණයි උඹලගේ අරමුණයි එකයි."

වනවාසී නායකයා සැකෙන් මෙන් බලා සිටියේය. පසුව ඔහු තම දුන්න පහත් කළේය.

"අපි දැක්කා අහස ගිනි ගන්නවා," ඔහු කීවේය. "අවුරුදු සීයක් තිස්සේ අපි බලාගෙන හිටියේ මේ දවස එනකම්. රාවණාගේ දරුවෝ ආපහු එනකම්."

ඔහු කුළුණ දෙසට අත දිගු කළේය.

"අපි දන්නවා ඕක ඇතුළට යන රහස් පාරක්. පරණ පතලක් තියෙනවා කුළුණ යටින්. අපි උඹලට උදව් කරන්නම්. හැබැයි පොරොන්දු වෙයන්... මේ පවුර කැඩුවට පස්සේ අහස් නගරයේ විස තවදුරටත් මේ පොළොවට ගේන්නේ නෑ කියලා."

කවීන් ඔහු දෙස කෙලින් බැලුවේය.

"මම පොරොන්දු වෙනවා. අදින් පස්සේ අහසයි පොළොවයි දෙකම අයිති වෙන්නේ මිනිස්සුන්ට."

මකර කට සහ යකඩ හදවත

"හිස පහත් කරගන්න. මේ උමග ටිකක් පටුයි."

වනවාසී නායකයා, කළණ, ඉදිරියෙන් යමින් විලක්කුවක් දල්වා ගත්තේය. ගිනි සිළු එළියෙන් බිත්තිවල තිබූ පැරණි සලකුණු දිස් විය. මෙය ස්වභාවික ගුහාවක් නොව, මීට දශක ගණනාවකට පෙර අතහැර දැමූ මිනිරන් පතලකි. පොළොවේ තෙතමනය සහ පුස් ගඳ කවීන්ගේ නාස් පුඩු වලට දැනුණේ අමුතු සැනසීමක් ගෙන එමිනි. ස්කයි සිටි එකේ කෘතිම වාතයට වඩා මේ පරණ පොළොවේ ගඳ ඔහුට සුවඳය.

"අපි මේකට කියන්නේ 'මකර කට' කියලා," කළණ කීවේය. "මේ පතල කෙලින්ම යන්නේ අර යකඩ කුළුණේ අත්තිවාරම යටට. අහස් නගරයේ උන් මේ කුළුණ හැදුවේ පරණ බලාගාරයක් උඩ. උන් හිතුවේ නෑ අපි වගේ 'කැලෑ මිනිස්සු' මේ පරණ පාරවල් දන්නවා කියලා."

බින්දු කවීන්ගේ පස්සෙන් එමින් හති දැමුවේය. "අයියේ, අපි මේක ඇතුළට ගිහින් මොකද කරන්නේ? අපිට බෝම්බ නෑනේ."

කවීන් කළණ දෙස බැලුවේය. කළණගේ ඉනේ තිබූ සම් මල්ලක යම් බරැති දෙයක් තිබුණි.

"බය වෙන්න එපා පොඩි එකා," කළණ මල්ලෙන් එළියට ගත්තේ පැරණි පෙනුමක් ඇති, නමුත් නවීකරණය කළ පුපුරන ද්‍රව්‍ය අඩංගු පාර්සලයකි. "අපි ගාව බඩු තියෙනවා. මේවා හදලා තියෙන්නේ පරණ ඩයිනමයිට් සහ අහසින් වැටුණු ඩ්‍රෝන වල බැටරි එකතු කරලා. මේකෙන් පුළුවන් ඒ ජෙනරේටරේ අළු කරන්න."

ඔවුන් තවත් මීටර් සියයක් පමණ ඉදිරියට ගිය පසු, ගල් බිත්තිය අවසන් වී සිනිඳු ලෝහමය බිත්තියක් හමු විය. එහි 'පහළ මට්ටම - ඇතුළුවීම තහනම්' ලෙස ඉංග්‍රීසි බසින් ලියා තිබුණි.

"මෙතනින් එහාට අපිට යන්න බෑ. මේ දොර අරින්න අපි දන්නේ නෑ," කළණ කීවේය.

කවීන් බින්දු දෙස බැලුවේය. බින්දුගේ මුහුණේ මඳ සිනහවක් මැවුණි.

"මේක පරණ 'මැග්නෙටික් ලොක්' (Magnetic Lock) එකක්. මේක සිම්පල් වැඩක්."

බින්දු දොරේ කවරය ගලවා වයර් කිහිපයක් එකිනෙක ගැට ගැසුවේය. තත්පර කිහිපයකට පසු විදුලිය කාන්දු වන හඬක් ඇසී, දොරේ අගුල විවර විය. යකඩ දොර විවෘත වූයේ මලකඩ කෑ හඬක් නගමිනි.

ඇතුළතින් හමා ආවේ අධික සීතලකි. ඒ යන්ත්‍ර සිසිල් කිරීමට භාවිතා කරන නයිට්‍රජන් වායුවයි.

"හරි, දැන් පරිස්සමෙන්. මෙතන සංවේදක (Sensors) ඇති," කවීන් අනතුරු ඇඟවීය.

ඔවුන් තිදෙනාම ලෝහමය කොරිඩෝව දිගේ ඉදිරියට ඇදුණහ. විශාල පයිප්ප සහ වයර් බිත්ති පුරා දිව යයි. මුළු ගොඩනැගිල්ලම දෙදරවා යමින් යම් යන්ත්‍රයක් ක්‍රියාත්මක වන "ගුම්... ගුම්..." හඬක් ඇසෙයි. එය හරියට යෝධ රාක්ෂයෙකුගේ හදවත ගැහෙන්නාක් මෙනි.

අවසානයේ ඔවුන් විශාල ශාලාවකට පිවිසියහ.

කවීන්ගේ දෑස් අදහාගත නොහැකි විය. ශාලාවේ මධ්‍යයේ තිබුණේ තට්ටු තුනක් පමණ උසැති දැවැන්ත සිලින්ඩරාකාර යන්ත්‍රයකි. එහි ඇතුළත දම් පැහැති විදුලි ධාරාවක් කරකැවෙමින් තිබුණි. ඒ 'ගුරුත්වාකර්ෂණ පවුර' ජනනය කරන මධ්‍යස්ථානයයි (Gravity Core).

"මේක නැවැත්තුවොත්... මුළු පවුරම වැටෙනවා," කළණ මිමිණුවේය.

"බින්දු, ඔතන තියෙන පාලක පුවරුවට (Console) ගිහින් සිසිලන පද්ධතිය (Cooling System) ඕෆ් කරන්න පුළුවන්ද බලපන්. රත් වුණොත් මේක පුපුරනවා," කවීන් උපදෙස් දුන්නේය.

බින්දු පරිගණක පුවරුව වෙත දිව ගියේය. කවීන් සහ කළණ වටපිට බැලුවේ ආරක්ෂකයන් සිටීද කියාය. පුදුමයකට මෙන් එහි කිසිවෙකු සිටියේ නැත.

"අයියේ... මේක ලේසි වැඩියි වගේ," බින්දු ටයිප් කරමින් කීවේය. "සිස්ටම් එකේ කිසිම පාස්වර්ඩ් එකක් නෑ."

"ඒ කියන්නේ උන් අපි එනකම් බලාගෙන ඉඳලා," කවීන්ගේ ඉව වැරදුණේ නැත.

හදිසියේම ශාලාවේ රතු එළි දැල්වුණි.

"අනවසර ඇතුළුවීමක්. ආරක්ෂක පද්ධතිය 'ඔමේගා' (Omega Protocol) සක්‍රීය වේ."

ශාලාවේ සිවිලිම විවර විය. එයින් පහළට වැටුණේ දැවැන්ත යකඩ යන්ත්‍රයකි. එය මීටර් දහයක් පමණ උසැති, කකුල් හතරක් ඇති යෝධ මකුළුවෙකු වැනි රොබෝවරයෙකි (Sentinel Spider). එහි ඉදිරිපස සවිකර තිබූ මැෂින් තුවක්කු සහ ලේසර් කිරණ කෙලින්ම කවීන්ලා දෙසට එල්ල විය.

"දුවපල්ලා!" කළණ කෑගැසුවේය.

රොබෝවරයා වෙඩි තැබීමට පටන් ගත්තේය. කොන්ක්‍රීට් කැබලි විසි වී ගියේය. කවීන් සහ කළණ යන්ත්‍රෝපකරණ පිටුපස සැඟවුණහ. බින්දු පාලක පුවරුව යටට රිංගුවේය.

"මේක සාමාන්‍ය එකෙක් නෙවෙයි! මේක යුධ ටැංකියක්!" කළණ තම දුන්නෙන් විදුලි ඊතලයක් විද්දේය. එය රොබෝවරයාගේ ඇඟේ වැදී පුපුරා ගියත්, සීරීමක්වත් සිදු වූයේ නැත.

"බින්දු! සිසිලන සිස්ටම් එක ඕෆ් කරපන්! ඉක්මනට!" කවීන් කෑගැසුවේය.

"මට බෑ අයියේ! මූ මගේ ඔළුවටම එල්ල කරගෙන ඉන්නේ!" බින්දුට එළියට එන්නට විදිහක් නැත.

රොබෝ මකුළුවා හෙමින් හෙමින් බින්දු සිටින තැනට ළං වන්නට විය. ඌ යකඩ කකුලක් ඔසවා බින්දු සැඟවී සිටි මේසය මතට පහරක් එල්ල කිරීමට සැරසුණි.

කවීන්ගේ හිතේ තිබුණේ එකම සිතුවිල්ලකි. 'මගේ මල්ලිව බේරගන්න ඕන.'

ඔහු සැඟවුණු තැනින් එළියට පැන්නේය.

"ඒයි යකඩ ගොඩ! මෙහෙ වරෙන්!"

කවීන් අතේ තිබූ යකඩ බටයක් රොබෝවරයා දෙසට වීසි කළේය. රොබෝවරයාගේ රතු ඇස් කවීන් දෙසට හැරුණි. ඌ බින්දුව අතහැර කවීන් දෙසට මැෂින් තුවක්කු එල්ල කළේය.

"දැන් බින්දු! දැන් කරපන්!"

කවීන් වේගයෙන් දිව ගොස් පයිප්පයක් දිගේ ඉහළට නැග්ගේය. රොබෝවරයාගේ වෙඩි පහරවල් ඔහුට අඟල් කිහිපයක් පසුපසින් පයිප්පය සිදුරු කළේය. රත් වූ හුමාලය කාන්දු විය. මුළු ශාලාවම දුමෙන් පිරී ගියේය.

බින්දු අවස්ථාවෙන් ප්‍රයෝජන ගෙන නැවතත් පාලක පුවරුවට ගොඩ විය. ඔහුගේ ඇඟිලි යතුරු පුවරුව මත වේගයෙන් දිව ගියේය.

"සිසිලන පද්ධතිය අක්‍රීයයි! උෂ්ණත්වය ඉහළ යමින් පවතී... 200%... 300%..."

යන්ත්‍රයෙන් අනතුරු ඇඟවීමේ සයිරන් නාද විය. දම් පැහැති ආලෝකය රතු පැහැයට හැරුණි.

රොබෝවරයා එය තේරුම් ගත්තේය. ඌ නැවතත් බින්දු දෙසට හැරුණි.

"නෑ... උඹට යන්න දෙන්න බෑ..."

කවීන් පයිප්පයෙන් පැන්නේ කෙලින්ම රොබෝවරයාගේ හිස මතටය. ඔහු තම අතේ තිබූ කැඩුණු ලේසර් කටර් එකේ බැටරිය ගලවා, රොබෝවරයාගේ ප්‍රධාන කැමරා කාචය තුළට ඔබා, එයට යකඩ පොල්ලකින් ගැසුවේය.

"කාපන් මේක!"

විදුලි පුළිඟු විසි විය. රොබෝවරයා පාලනය නැති වී කැරකෙන්නට විය. ඌ වේගයෙන් ගොස් ප්‍රධාන ජෙනරේටරයේ බිත්තියේ ගැටුණි.

"දැන් දුවමු! මේක පුපුරන්න යන්නේ!"

කවීන්, බින්දු සහ කළණ ආපසු දොරටුව දෙසට දිව ගියහ. ඔවුන් කොරිඩෝවට පැන දොර වසා ගනිද්දී ම, ඇතුළතින් මහා පිපිරුම් හඬක් ඇසුණි. යකඩ දොර ඉදිමී ගියේය.

පොළොව භූමිකම්පාවකින් මෙන් දෙදරා ගියේය.

ඔවුන් නැවතත් පතල තුළට දිව ගියහ. පිටුපසින් ගින්දර සහ දුම හඹා එද්දී, ඔවුන් හුස්ම ටික කටේ තබාගෙන එළියට දිව ආහ.

ඔවුන් කැලෑවට වැටෙද්දී ම, අර දැවැන්ත කළු කුළුණ මැදින් පුපුරා දෙකට කැඩී ගියේය. එයින් නිකුත් වූ දම් පැහැති ශක්ති කදම්බය අහසට විහිදී ගොස් අතුරුදහන් විය.

එවිටම සිදු වූයේ ආශ්චර්යයකි.

අහස වසාගෙන තිබූ මායාව නැති වී ගියේය. අහස් නගරයේ සිටින අයට දැන් පහළ පෙනෙන්නේ මුහුදක් නොවේ. හරිත වර්ණ ගොඩබිමකි.

සහ... ඈත අහසේ පාවෙන නගරය සෙලවෙන්නට විය. ගුරුත්වාකර්ෂණ පවුර නැති වීමත් සමඟ, අහස් නගරයට තවදුරටත් අහසේ රැඳී සිටීමට අවශ්‍ය ශක්තිය නොමැත.

"අයියේ... අහස් නගරය... ඒක පාත් වෙනවා..." බින්දු අහස දෙස බලා කෑගැසුවේය.

එය කඩා වැටෙන්නේ නැත. නමුත් එය සෙමින් සෙමින්... පොළොවට ගොඩ බාමින් තිබුණි.

සියවස් ගණනකට පසු, අහස සහ පොළොව එකතු වීමට නියමිතය.