නිහඬ මෝසම - Chapter 2

by Admin User

නියොන් එළි සහ යාන්ත්‍රික දත්

"දුවපන්! සෙනඟ අස්සට රිංගපන්!" සාරා කෑගැසුවාය.

රොබෝ බල්ලන්ගේ ලෝහමය කකුල් වීදුරු පොළොවේ වැදෙන ටකස්-ටකස් හඬ ළං වෙමින් තිබුණි. උන්ගේ මුවින් නිකුත් වූයේ බුරන හඬක් නොව, විදුලි සැර වැදෙන ආකාරයේ 'ක්රිස්-ක්රිස්' ශබ්දයකි. මීටර් පනහක් පමණ ඉදිරියෙන් සිටි සයිබර්-හවුන්ඩ් එකක් වාතයට පැන, සාරාගේ ගෙල ඉලක්ක කරගෙන කඩා පැන්නේය.

සාරා ක්ෂණිකව බිමට පාත් වී, තම ආයුධ බෑගයෙන් කුඩා රවුම් උපකරණයක් ගෙන බිම ගැසුවාය.

"කන් වහගනිල්ලා!"

එම උපකරණයෙන් තියුණු, කන් අඩි පුපුරන තරම් අධි-සංඛ්‍යාත ශබ්දයක් (Sonic Blast) නිකුත් විය. අවට සිටි 'අහස් වැසියන්' දෑත් වලින් කන් වසාගෙන වේදනාවෙන් කෑගසද්දී, රොබෝ බල්ලන්ගේ සංවේදක පද්ධති මොහොතකට අක්‍රිය විය. උන් සමබරතාවය ගිලිහී ලිස්සා ගොස් ප්‍රභූ පන්තියේ අවන්හලක වීදුරු මේස මතට කඩා වැටුණි. වීදුරු බිඳෙන හඬත්, මිනිසුන්ගේ කෑගැසීමත් සමඟ මුළු වීදියම එකම කලබලයක් විය.

"යමන්! යමන්!" කවීන් බින්දුගේ අතින් ඇදගෙන මිනිස් පවුර අතරින් රිංගා ගත්තේය.

ඔවුන් දිව ගියේ සුඛෝපභෝගී සාප්පු සංකීර්ණයක් හරහාය. වම් පසින් පාවෙන ඇඳුම් සාප්පු ය. දකුණු පසින් කෘතිම ආහාර විකුණන ස්වයංක්‍රීය කඩ ය. මේ සියල්ල පසුකරගෙන දුවන විට කවීන්ට දැනුණේ තමා සිහිනයක් තුළ දුවනවා මෙනි. නමුත් පිටුපසින් එන මරණය සැබෑවකි.

"අයියේ! අර බලන්න! හයිපර්-ලූප් (Hyper-loop) ස්ටේෂන් එක!" බින්දු ඉදිරියට ඇඟිල්ල දිගු කළේය.

සාප්පු සංකීර්ණය කෙළවරේ වූයේ නගරයේ ප්‍රධාන ප්‍රවාහන මධ්‍යස්ථානයයි. විනිවිද පෙනෙන නල මාර්ග තුළින් අධිවේගී දුම්රිය කරල් (Pods) විවිධ දිශාවලට විදිනු ලැබෙයි.

"අපිට ටිකට් නෑ බින්දු!" කවීන් කීවේය.

"ටිකට් ඕන නෑ. අපි පනින්නේ කාගෝ ලයින් (Cargo Line) එකට." සාරා ඉදිරියෙන් දිව ගොස් ආරක්ෂක වැටකින් (Security Barrier) උඩින් පැන්නාය. "මේ පැත්තට!"

ඔවුන් තිදෙනාම මගී පර්යන්තයෙන් ඉවතට පැන, භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය කරන ට්‍රොලියක් පිටුපස සැඟවුණි. එතැනින් පහළ බැලූ විට පෙනුනේ ක්ලාන්ත කරවන දසුනකි. අඩි දහස් ගණනක් පහළින් වලාකුළු සහ කුඩා තිත් මෙන් පෙනෙන මුහුද දිස් විය. වැටුණොත් ඉතිරි වන්නේ නමක් පමණි.

"වාහනයක් එනවා. ලෑස්ති වෙයව්," සාරා රේල් පීල්ල දෙස බලා සිටියාය.

විශාල නිල් පැහැති භාණ්ඩ ප්‍රවාහන දුම්රියක් (Gravity Train) ශබ්දයක් නොමැතිව වේගයෙන් පැමිණෙමින් තිබුණි. එය තත්පර කිහිපයකට වේගය බාල කළේ වංගුවක් ගැනීම සඳහා ය.

"පනිමු!"

සාරා මුලින්ම පැන්නාය. ඇය දුම්රියේ වහලයේ තිබූ යකඩ අත්වැලක එල්ලුණාය. කවීන් බින්දුව වඩාගෙන මුළු වෙර යොදා පැන්නේය. ඔහු යකඩ බාල්කයක වැදී ලිස්සා ගියද, සාරා ඔහුගේ අතින් අල්ලා ගත්තාය.

"අල්ල ගත්තා! නගිමන් උඩට!"

ඔවුන් දුම්රියේ වහලයට ගොඩ වූ විගසම දුම්රිය වේගය වැඩි කළේය. සුළං පහර කෙතරම් සැරද යත් ඔවුන්ට බඩගාගෙන යාමට සිදුවිය.

"අපි බේරුණා..." බින්දු හති දමමින් දුම්රියේ වහලයේ වැතිරුණේය.

එහෙත් කවීන්ගේ සහනය වැඩි වෙලාවක් තිබුණේ නැත.

"බේරුණා? නෑ කොල්ලෝ. අර බලපන්." සාරා පසුපස පෙන්වීය.

දුම්රියට මීටර් සියයක් පමණ පිටුපසින්, වාතයේ පාවෙමින් එන කුඩා යානා තුනක් විය. ඒවා ඩ්‍රෝන යානා නොවේ. ඒවා 'ස්කයි බයික්' (Sky Bikes) ය. ඒවා පදවාගෙන ආවේ කළු පැහැති සන්නාහ (Armor) පැළඳගත් අහස් බලකායේ සෙබළුන් තිදෙනෙකි.

"ටාගට් එක ලොක් කරගන්න. වෙඩි තියන්න අවසර," සෙබළෙක් රේඩියෝවෙන් කියන හඬ දුම්රියේ වේගයත් සමඟම ඇසුණි.

"ෂිට්! උන් අපිව අතාරින්නෙම නෑ!" කවීන් වටපිට බැලුවේය. සැඟවෙන්නට තැනක් නැත.

පළමු ලේසර් ප්‍රහාරය දුම්රියේ වහලයේ වැදී ගිනි පුපුරු විසි විය.

"බින්දු! ඔය හැච් (Hatch) එක අරින්න පුළුවන්ද බලපන්!" කවීන් දුම්රියේ වහලයේ තිබූ නඩත්තු දොරක් (Maintenance Door) පෙන්නුවේය.

"මේක ඉලෙක්ට්‍රොනික් ලොක් එකක් අයියේ! කඩන්න විනාඩි දෙකක්වත් යනවා!" බින්දු තම සාක්කුවේ තිබූ කුඩා ඉස්කුරුප්පු නියනක් වැනි උපකරණයක් (Universal Tool) අගුලට සවි කරමින් කීවේය.

"උඹට තියෙන්නේ තත්පර තිහයි!" සාරා තම හෙල්ලය (Harpoon Gun) සූදානම් කර ගත්තාය. "කවීන්, මට සපෝට් එක දියන්. අර ඉස්සරහින් එන එකාව වට්ටමු."

එක් ස්කයි බයික් එකක් ඉතා පහතින්, දුම්රියට සමාන්තරව පියාසර කරන්නට විය. එහි සිටි සෙබළා තම ස්වයංක්‍රීය ගිනි අවිය කවීන් දෙසට එල්ල කළේය.

ඒ මොහොතේම කවීන්ගේ ඉණේ තිබූ 'ලංකා යතුර' සහිත පෙට්ටිය නැවතත් රත් වෙන්නට පටන් ගත්තේය. මෙවර එය කොතරම් රත් වූවාද කිවහොත් කවීන්ට එය ඇල්ලීමටවත් නොහැකි විය. පෙට්ටියෙන් නිල් පැහැති විදුලි කිරණයක් (EMP Pulse) හදිසියේම විහිදුණි.

එම කිරණ කවීන් හෝ සාරාට හානියක් කළේ නැත. නමුත් ළඟින්ම පැමිණි ස්කයි බයික් එකේ එන්ජිම ක්ෂණිකව නතර විය.

"මොකද වුණේ...?" සෙබළා කෑගැසුවේය. පාලනය ගිලිහුණු බයික් එක අහසේ කැරකෙමින් ගොස් දුම්රිය මාර්ගයෙන් පහළට කඩා වැටුණි.

"අඩෝ... ඒක මැජික් එකක්ද?" සාරා කට ඇරගෙන බලා සිටියාය.

"නෑ... මේ පෙට්ටිය... මේක ස්කයි සිටි ටෙක්නොලොජි එකට විරුද්ධව වැඩ කරනවා වගේ," කවීන් පුදුමයෙන් පෙට්ටිය දෙස බැලුවේය.

"අයියේ! දොර ඇරියා!" බින්දු කෑගැසුවේය.

"පනිල්ලා ඇතුළට! අනිත් උන් දෙන්නා ළං වෙනවා!"

තිදෙනාම විවෘත වූ හැච් එකෙන් දුම්රිය මැදිරිය තුළට පැන්නාහ. බින්දු වහාම දොර වසා දැමුවේය. ඊළඟ මොහොතේම තවත් ලේසර් ප්‍රහාරයක් දොරේ පිටත වැදී නාද විය.

ඇතුළත තිබුණේ අඳුරු ගබඩා කාමරයකි. විවිධ පෙට්ටි සහ බහාලුම් පිරී තිබුණි. දුම්රියේ ගැස්සීමත් සමඟ ඔවුන් බිම වැටී හති අරින්නට විය.

"අපි දැනට ආරක්ෂිතයි. හැබැයි මේ කෝච්චිය යන්නේ කොහෙටද කියලා අපි දන්නෙ නෑ," සාරා නැගිටිමින් කීවාය.

කවීන් පෙට්ටිය දෙස බැලුවේය. එහි තිබූ නිල් එළිය දැන් වේගයෙන් ස්පන්දනය (Pulse) වෙමින් තිබුණි.

"බින්දු, මාස්ටර් සෝමසිරි කිව්වේ මේකෙන් 'ගුරුත්වාකර්ෂණ පවුර' (Gravity Wall) අයින් කරන්න පුළුවන් කියලා නේද? ඒත් මට හිතෙන්නේ මේක ඊට වඩා දෙයක්."

කවීන් පෙට්ටිය බිම තැබුවේය. "මේක ආයුධයක්."

දුම්රිය හදිසියේම වේගය අඩු කළේය. මයික්‍රොෆෝනයකින් හඬක් නිකුත් විය.

"මීළඟ නැවතුම: මධ්‍යම කුළුණ - සෙක්ටර් 01 (Central Tower - Sector 01). අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලය සහ ප්‍රධාන පාලන ඒකකය."

සාරා කවීන් දෙස බැලුවේ පුදුමයෙනි. "අපිව කෙලින්ම සිංහයාගේ ගුහාවට අරන් ඇවිල්ලා."

කවීන් නැගිට්ටේය. ඔහුගේ දෑස්වල තිබුණේ අලුත් ධෛර්යයකි.

"හොඳයි. සිංහයා බලන්නයි අපි ආවේ. එහෙනම් දොර අරිමු."

ඔවුන් සිටියේ සතුරාගේ හදවතේ ය. එහෙත් සතුරා නොදත් දෙයක් ඔවුන් සතුව ඇත. ඒ මුළු අහස් නගරයම අක්‍රිය කළ හැකි යතුරයි.

මධ්‍යම කුළුණේ මර උගුල

භාණ්ඩ ප්‍රවාහන දුම්රියේ දොරවල් විවර වූයේ "ෂ්...ෂ්..." යන හඬක් නගමින් වායු පීඩනය මුදා හරිමිනි. කවීන්, සාරා සහ බින්දු මොහොතක් හුස්ම අල්ලාගෙන සිටියහ. පිටතින් ඇසුණේ බූට් සපත්තු පොළොවේ ගැටෙන රිද්මයානුකූල හඬ පමණි.

"බහින්න එපා. මම මුලින්ම බලන්නම්," සාරා දොරේ කුඩා විවරයකින් එබී බැලුවාය.

දුම්රිය නතර වී තිබුණේ විශාල ගබඩා සංකීර්ණයක් තුළ ය. එහි වැඩ කරමින් සිටියේ මිනිසුන් නොව, 'සර්විස් බොට්ස්' (Service Bots) නම් රොබෝවරුන් පමණි. නමුත් ගබඩාවේ පිටවීමේ දොරටුව අසල සන්නද්ධ ආරක්ෂකයන් දෙදෙනෙක් සිටගෙන සිටියහ.

"අපිට මේකෙන් එළියට යන්න වෙනවා. හැබැයි අර දෙන්නා පහු කරගෙන යන්න බෑ," සාරා රහසින් කීවාය.

කවීන් වටපිට බැලුවේය. ගබඩාවේ කොන්ක්‍රීට් බිත්තිවල 'Sector 01 - Restricted Access' (අධිආරක්ෂිත කලාපයයි) ලෙස රතු පාටින් ලියා තිබුණි. ඔහුගේ ඉණේ තිබූ කළු පෙට්ටිය නැවතත් උණුසුම් වෙමින් තිබුණි. එය නිකම්ම යතුරක් නොවේ; එය මාලිමාවක් මෙන් ඔහුට මග පෙන්වයි.

"මේ යතුර මට කියනවා අපි යන්න ඕන උඩට කියලා. කෙලින්ම උඩට," කවීන් කීවේය.

"උඩට? ඒ කියන්නේ අගමැතිගේ ෆ්ලෝ එකට (Prime Minister's Floor). එතනට යන්න විශේෂ පාස් එකක් ඕන," සාරා හිස දෙපසට වැනුවාය.

"බින්දු, උඹට පුළුවන්ද මේ බොට් කෙනෙක්ව හැක් කරන්න?" කවීන් අසල තිබූ අක්‍රිය වූ රොබෝවරයෙක් පෙන්වීය.

බින්දුගේ ඇස් දීප්තිමත් විය. "මට විනාඩි දෙකක් දෙන්න."

බින්දු තම සාක්කුවේ තිබූ උපකරණ කට්ටලය ගෙන රොබෝවරයාගේ පාලක පුවරුව (Control Panel) ගැලවීය. ඔහු වයර් කිහිපයක් මාරු කර, තම ඩිජිටල් ඔරලෝසුව එයට සම්බන්ධ කළේය.

"හරි! මම මූව 'ප්‍රමුඛතා ප්‍රකාරයට' (Priority Mode) දැම්මා. දැන් මූ හිතාගෙන ඉන්නේ මූට හදිසි පැකේජ් එකක් උඩට ගෙනියන්න තියෙනවා කියලා."

රොබෝවරයා පණ ගැන්වුණි. එහි ඇස් කොළ පැහැයෙන් දැල්වුණි. එය පෙට්ටියක් ඔසවාගෙන දොරටුව දෙසට ගමන් කරන්නට විය.

"දැන් අපි මූ පස්සෙන් යමු. වැඩ කරනවා වගේ පලයන්," සාරා උපදෙස් දුන්නාය.

ඔවුන් රොබෝවරයා පිටුපසින් ගමන් කළහ. දොරටුව අසල සිටි ආරක්ෂකයන් රොබෝවරයා දුටු විට බාධාවක් කළේ නැත. රොබෝවරයා දොර විවර කරද්දී, ආරක්ෂකයන් කවීන් සහ පිරිස දෙස සැකෙන් බැලූහ.

"ඒයි! කොහෙද යන්නේ?" එක් ආරක්ෂකයෙක් කවීන්ගේ උරහිසට තට්ටු කළේය.

කවීන්ගේ හදවත නතර විය. නමුත් සාරා ඉදිරියට පැන්නාය. ඇය තම ෆෝල්ඩරය පෙන්වමින් ඉතා බැරෑරුම් මුහුණක් මවා ගත්තාය.

"මේ යුනිට් එකේ හයිඩ්‍රොලික් සිස්ටම් එකේ ලීක් එකක්. මේක දැන්ම උඩට ගෙනිහින් හැදුවේ නැත්නම් මුළු පවර් ග්‍රිඩ් එකම ෂෝට් වෙනවා. තමුසෙට ඕනද අගමැතිතුමා අඳුරේ ඉන්නවා බලන්න?"

ආරක්ෂකයා මඳක් පසුබෑවේය. ස්කයි සිටි එකේ කාර්මික දෝෂයක් යනු සමාව නොලැබෙන වරදකි. "හරි හරි... ඉක්මනට යනවා."

ඔවුන් සැනසුම් සුසුම් හෙළමින් සේවා ලිෆ්ට් එකට (Service Elevator) ගොඩ වූහ. බින්දු රොබෝවරයාගේ විධානය වෙනස් කර ලිෆ්ට් එකේ ඉහළම බොත්තම එබුවේය.

"තට්ටුව 100 - පාලක මැදිරිය."

ලිෆ්ට් එක ඉහළට ඇදෙද්දී කවීන්ට දැනුණේ තමාගේ බඩවැල ගැට ගැසෙන්නාක් මෙනි. මෙය තමයි අවසානය. එක්කෝ ජයග්‍රහණය, නැත්නම් මරණය.

ලිෆ්ට් එකේ දොර ඇරුණේ දීප්තිමත් ශාලාවකට ය.

එතැන තිබූ දසුන කවීන්ගේ මුව අගුළු දැමීමට සමත් විය. මුළු ශාලාවම වීදුරු වලින් නිමවා තිබූ අතර, එතැන සිට මුළු ලංකාවම පහළින් පෙනෙන්නට තිබුණි. නමුත් පුදුමය එය නොවේ.

ශාලාවේ මධ්‍යයේ තිබුණේ යෝධ යන්ත්‍රයකි. එයින් නිල් පැහැති ලේසර් කිරණ දහස් ගණනක් අහසටත්, පහළටත් විහිදෙමින් තිබුණි.

"දෙවියනේ..." බින්දු කට ඇරගෙන බලා සිටියේය. "මේ තියෙන්නේ ප්‍රොජෙක්ටර්ස් (Projectors)."

"ඔව්," සාරා කීවාය. "අපි දකින ඒ මහා මුහුද... ඒක මවන්නේ මේ මැෂින් එකෙන්. මේක තමයි ලෝකයේ ලොකුම මායාව."

කවීන් වීදුරුව ළඟට ගියේය. ඔහුට පෙනුණේ පහළින් ඇති මහා සාගරයයි. නමුත් යන්ත්‍රයේ ආලෝකය වෙනස් වන විට, තත්පරයකට වගේ සාගරය බොඳ වී, ඒ යටින් ඇති හරිත වර්ණ කඳු පන්තියක් මැවී පෙනුණි.

"සෝමසිරි මාස්ටර් කිව්වේ ඇත්ත..." කවීන්ගේ ඇස්වලට කඳුළු ආවේය. "අපේ රට තාම තියෙනවා."

ඔහු කළු පෙට්ටිය අතට ගෙන ප්‍රධාන පාලක පුවරුව (Main Control Panel) දෙසට දිව ගියේය. එහි තිබුණේ පෙට්ටියේ හැඩයටම සැකසූ කුහරයකි.

"මේ යතුර දාන්න තියෙන්නේ මෙතනට!"

කවීන් පෙට්ටිය කුහරයට ඇතුළු කිරීමට සැරසුණා පමණි.

"මම ඔයාලා එනකම් බලාගෙන හිටියේ."

ශාලාවේ අනෙක් කෙළවරින් ගැඹුරු කටහඬක් ඇසුණි. අඳුරු සෙවනැල්ලක් ආලෝකයට පැමිණියේය. ඒ මේජර් වික්‍රම ය. ඔහු තනිවම නොවේ. ඔහු වටා තවත් විශේෂ බලකා භටයන් (Elite Guards) දස දෙනෙක් අවි අමෝරාගෙන සිටියහ.

වික්‍රම සිනාසුණේය. නමුත් ඔහුගේ ඇස්වල සිනහවක් නොවීය.

"උඹලා හිතුවද මේ තරම් ලේසියෙන් මගේ ලෝකේ කඩලා දාන්න පුළුවන් කියලා? ඩයිවර්?"

කවීන් පෙට්ටිය තදින් අල්ලා ගත්තේය. "මේක උඹේ ලෝකේ නෙවෙයි. මේක අපි හැමෝගෙම ලෝකේ."

"වැඩක් නෑ කවීන්. බලපන් වටපිට," වික්‍රම අත දිගු කළේය. "බින්දු, සාරා... උඹලා දෙන්නත් ඉවරයි."

බින්දු බියෙන් කවීන්ගේ ඇඟට හේත්තු විය. සාරා තම හෙල්ලය අතට ගත්තාය.

"අපිව මරන්න කලින් උඹට ලේ දාඩිය හෙලන්න වෙනවා වික්‍රම," සාරා ගිගිරුවාය.

"ඕක නවත්තන්න!" වික්‍රම කෑගැසුවේය. "කවීන්, උඹ ඕක ඒ හිලට දැම්මොත්, මම පොරොන්දු වෙනවා මුලින්ම වෙඩි තියන්නේ උඹේ මල්ලිගේ ඔළුවට."

ආරක්ෂකයන්ගේ ලේසර් තුවක්කු බින්දුගේ නළලට එල්ල විය. කවීන් ගල් ගැසුණි. ඔහුගේ අත වාතයේ නතර විය.

"යතුර බිමින් තියපන්," වික්‍රම ඉදිරියට ආවේය. "නැත්නම් පොඩි එකා මැරෙනවා."

කවීන් බින්දු දෙස බැලුවේය. බින්දුගේ දෑස්වල කඳුළු පිරී තිබුණත්, ඔහු හිස වැනුවේය. 'දාන්න අයියේ' කියන්නාක් මෙන් ඔහු බලා සිටියේය. නමුත් කවීන්ට තමන්ගේ එකම සහෝදරයා බිලි දෙන්නට පුළුවන්ද?

මේජර් වික්‍රම ජයග්‍රාහී සිනහවකින් කවීන් වෙත ළං විය. "පහළ ලෝකයේ මීයන්ට කවදාවත් රජ වෙන්න බෑ කවීන්."

එහෙත් ඒ මොහොතේම, කවීන්ගේ ඉණේ තිබූ රේඩියෝව පණ ගැන්වුණි.

"කවීන්... උඹට මාව ඇහෙනවද?"

එය මිය ගියා යැයි සිතූ මාස්ටර් සෝමසිරිගේ කටහඬයි...

Advertisement
59
0
0

අදහස් (0)

තවම අදහස් නැත. පළමුවැන්නා වන්න!