නිහඬ මෝසම

අඳුරට බරක් තිබිය හැකි බව කවීන්ට දැනුණේ අද ඊයේක නොවේ. අඩි සියයක් ගැඹුරු සාගර පත්ලේදී ඒ බර ඔහුගේ පපුව තෙරපමින් තිබිණි. ඔහුගේ පැරණි හයිඩ්‍රො-ටෝච් (Hydro-torch) විදුලි පන්දමෙන් නිකුත් වූ අඳුරු කොළ පැහැති ආලෝක ධාරාව, මඩ සහ ඇල්ගී පිරුණු ජල තිරය කපාගෙන ඉදිරියට ඇදුණේ අමාරුවෙනි.

"කවීන් අයියේ... මීටරේ රතු කට්ට පනින්න තව විනාඩි දහයයි."

කන් වල සවිකර තිබූ කුඩා රේඩියෝව තුළින් 'බින්දු' ගේ කටහඬ ඇසුණේ ගොරහැඩි ඝෝෂාවක් ද සමඟිනි. බින්දු යනු කවීන්ගේ සහායකයාය. වයස අවුරුදු දොළහක් වුවද, පාවෙන බෝට්ටුවක එන්ජිමක් ගලවා නැවත සවි කිරීමට තරම් හපන්කමක් මේ දරුවාට තිබුණි. ඔහු දැන් ඉහළ සිට කවීන්ගේ ඔක්සිජන් සැපයුම නිරීක්ෂණය කරමින් සිටී.

"බය වෙන්න එපා පොඩි එකෝ. මම අද ලොකු මාළුවෙක් අල්ලගෙනයි ගොඩට එන්නේ," කවීන් සිය මුව ආවරණය (Regulator) තුළින් පිළිතුරු දුන්නේය. ඔහුගේ හඬ යන්ත්‍රානුසාරයෙන් වෙනස් වී ගැඹුරු හඬක් ලෙස පිට විය.

කවීන් ඉදිරියට පිහිනා ගියේය. ඔහු ඉදිරියේ යෝධ ඇට සැකිල්ලක් මෙන් දිස්වූයේ වරෙක දකුණු ආසියාවේ ආඩම්බරය ලෙස වැජඹුණු "නෙළුම් කුළුණේ" (Lotus Tower) නටබුන් ය. දශක පහකට පෙර අහස සිබින්නට හැදූ එහි නෙළුම් පොහොට්ටුව දැන් මුහුදු ජීවීන්ගේ සහ විෂ සහිත දිය සෙවල වල රජ දහනකි. කුළුණේ කොන්ක්‍රීට් කණු මත විවිධ වර්ණැති කොරල්පර බැඳී තිබුණද, ඊට යටින් ඇති විනාශයේ පාළුව වසන් කිරීමට ඒවාට නොහැකි විය.

"අයියේ, රේඩාර් එකේ මොනවහරි පේනවද? අද ස්කයි සිටි එකේ මුර සංචාර වැඩි වගෙයි. උඩින් යන ඩ්‍රෝන සද්දේ මට මෙහෙටත් ඇහෙනවා." බින්දුගේ හඬෙහි වූයේ නොසන්සුන්කමකි.

"තාම මුකුත් නෑ බින්දු. උන් උඩ ඉන්නෙ. අපි ඉන්නේ පාතාලේ. උන්ට අපිව පේන්නෙ නෑ."

එසේ කිවුවද කවීන්ගේ හිතේ ද දෙගිඩියාවක් විය. ඔහු සොයමින් සිටියේ පරණ සර්වර් කාමරයයි (Server Room). පරණ ලෝකයේ දත්ත ගබඩා කර තිබූ 'හාඩ් ඩ්‍රයිව්' හෝ 'චිප්' කැබැල්ලක් සොයාගත හැකි නම්, එය කළු කඩයේ "මාස්ටර් සෝමසිරි" ට විකුණා මාසයකට අවශ්‍ය කෑම සපයා ගත හැකිය.

ඔහු කුළුණේ කැඩී ගිය වීදුරු ජනේලයකින් ඇතුළට රිංගුවේය. ඇතුළත වූයේ අඳුරු කාමර පෙළකි. පාවෙන පුටු, දිරා ගිය මේස සහ කඩදාසි කැබලි ජලයේ පාවෙමින් තිබුණේ අවතාර මෙනි. එකවරම ඔහුගේ ටෝච් එළිය අමුතු යමක වැදුණි.

එය බිත්තියකට සවි කළ අමුතු ලෝහ දොරකි. වටපිටාවේ සියල්ල දිරාපත් වී තිබියදීත්, මෙම දොර මත මලකඩ පැල්ලමක් හෝ නොතිබීම කවීන්ගේ පුදුමයට හේතු විය. එය සාදා තිබුණේ සාමාන්‍ය යකඩ වලින් නොවන බව පැහැදිලිය.

"බින්දු, මට අමුතු දෙයක් හම්බුණා," කවීන් මැණික් කටුවේ තිබූ ලේසර් කටර් එක (Laser Cutter) අතට ගත්තේය.

"අයියේ, ඔක්සිජන් 15% යි! දැන්ම හැරුණොත් හොඳයි නේද?"

"විනාඩියයි. හරියටම විනාඩියයි."

කවීන් ලේසර් කටර් එක දොරේ අගුල වෙත එල්ල කළේය. දිය යට වුවද තද නිල් පැහැති දීප්තියක් විහිදුවමින් ලෝහය උණු වෙන්නට පටන් ගත්තේය. වතුර බුබුළු දමමින් ඉහළට නැගුණි. තත්පර ගණනක් ඇතුළත අගුල කැඩී දොර විවර විය.

ඇතුළත වූයේ කුඩා කළු පෙට්ටියක් පමණි. එය යම්කිසි පූජනීය වස්තුවක් මෙන් කුඩා වේදිකාවක් මත තබා තිබුණි. කවීන් වෙවුලන අතින් එය අතට ගත්තේය. ජලය තුළ පවා එයින් සියුම් උණුසුමක් නිකුත් විය. පෙට්ටිය මත අත තැබූ සැණින් එහි මතුපිට නිල් පැහැති රේඛා රටාවක් දිව යන්නට විය.

"ඔක්සිජන් මට්ටම: 8%... අනතුරු ඇඟවීමයි!" ඩිජිටල් ඔරලෝසුව රතු පැහැයෙන් දැල්වුණි.

"අයියේ! ඉක්මන් කරන්න! ප්‍රෙෂර් එක වැඩි වෙනවා!" බින්දු කෑගැසුවේය.

"හරි හරි... මම එනවා."

කවීන් කළු පෙට්ටිය තම ඉනේ එල්ලාගෙන, පාදවල සවිකර තිබූ ජෙට්-ෆින්ස් (Jet-fins) ක්‍රියාත්මක කළේය. ඔහු ජලය කපාගෙන වේගයෙන් ඉහළට ඇදෙන්නට විය. නමුත් ඒ සමඟම කුළුණේ ඉහළින් විශාල ආලෝක ධාරාවක් ජලය විනිවිදගෙන පහළට වැටුණි.

එය හිරු එළිය නොවේ. එය ස්කයි සිටි මුර සංචාරක ඩ්‍රෝන යානයක (Patrol Drone) සෙවුම් ආලෝකයයි.

"ෂිට්! උන් මාව දැක්කා!" කවීන් තමාටම කියා ගත්තේය.

ඔහුට දැන් තිබුණේ විකල්ප දෙකකි. එක්කෝ හෙමින් ගොස් ඩ්‍රෝන යානයට හසු නොවී සිටීම (එවිට ඔක්සිජන් අවසන් වී මිය යනු ඇත), නැතහොත් වේගයෙන් ගොඩට ගොස් ඩ්‍රෝන යානයෙන් බේරී පලා යාම.

"බින්දු! බෝට්ටුව ස්ටාර්ට් කරපන්! දැන්ම!"

කවීන් ජෙට් ෆින්ස් වල වේගය උපරිම කළේය. පීඩනය වෙනස් වීම නිසා ඔහුගේ කන් අගුල් වැටෙනු දැනුණි. දිය මතුපිට පෙනි පෙනී තිබියදී, ඩ්‍රෝන යානයෙන් නිකුත් වූ ලේසර් කිරණයක් ඔහුට අඩි කිහිපයක් එහායින් වතුරේ වැදී පුපුරා ගියේය. වතුර රත් වූ හඬ 'චූස්' ගා ඇසුණි.

කවීන් දිය මතුපිටට පැමිණියේ මාරයෙක් ලෙසය. ඔහු ගැඹුරු හුස්මක් ගනිමින් වතුරෙන් ගොඩට ඇදුණේය. පැරණි ප්ලාස්ටික් බහාලුම් සහ ටයර් වලින් සාදාගත් ඔවුන්ගේ කුඩා බෝට්ටුව රළ අතර පැද්දෙමින් තිබුණි. බින්දු බියපත් දෑසින් එන්ජිමේ ලණු පටිය අදිමින් සිටියේය.

"නගින්න අයියේ! නගින්න!"

කවීන් බෝට්ටුවට ගොඩ වූ විගසම බින්දු බෝට්ටුව පණ ගැන්වීය. ඉහළ අහසේ සිට යෝධ මකුළුවෙකු මෙන් පහත් වන ඩ්‍රෝන යානය ඔවුන් දෙසට හැරුණි. එහි රතු පැහැති ඇස් වැනි කැමරා කාච කවීන්ගේ අතේ තිබූ කළු පෙට්ටිය මතට එල්ල වී තිබුණි.

"ඉලක්කය හඳුනා ගත්තා. භාණ්ඩය අත්පත් කරගනු," යාන්ත්‍රික හඬක් ගිගුම් දුන්නේය.

යකඩ කුරුල්ලා සහ පාවෙන දුම්රිය

"බින්දු! හරවපන්! වමට හරවපන්!" කවීන් කෑගැසුවේය.

බින්දු බෝට්ටුවේ රඩරය (Rudder) මුළු වෙර යොදා වමට කැරකුවේය. පැරණි යතුරු පැදි එන්ජිමකින් පණ ගැන්වූ ඔවුන්ගේ 'කසළ බෝට්ටුව' ජලය මත ලිස්සා ගොස් පැරණි ගොඩනැගිල්ලක කණුවක් අද්දරින් මන්තීරු මාරු කළේය. ඒ මොහොතේම ඩ්‍රෝන යානයෙන් නිකුත් වූ රතු පැහැති ලේසර් කිරණයක් ඔවුන් කලින් සිටි තැන ජලය වාෂ්ප කරමින් පුපුරා ගියේය. රත් වූ වතුර බිංදු කවීන්ගේ මුහුණේ වැදුණේ උණු තෙල් මෙනි.

"අයියේ, ඒක අපේ පස්සෙන්ම එනවා! මේකේ ස්පීඩ් එක මදි!" බින්දුගේ දෑස් බියෙන් විශාල වී තිබුණි.

කවීන් අහස දෙස බැලුවේය. ස්කයි සිටි ඩ්‍රෝන යානයක් යනු සාමාන්‍ය දෙයක් නොවේ. එය නිමවා තිබුණේ ටයිටේනියම් සහ කාබන් ෆයිබර් වලිනි. එහි වේගය සහ තාක්ෂණය සමඟ හැප්පීමට මේ පරණ ප්ලාස්ටික් බෝට්ටුවට නොහැකිය. ඔවුන්ට ගැලවීමට ඇත්තේ එකම මාර්ගයයි. එනම්, ඩ්‍රෝන යානයට යා නොහැකි තරම් පටු සහ සංකීර්ණ තැන්වලින් රිංගා යාමයි.

"බින්දු, පරණ පාවෙන මාර්කට් එක පැත්තට ගනින්. අර යකඩ බාල්ක වැටිලා තියෙන හරියට."

"ඒත් අයියේ, එතන හරිම පටුයි. එන්ජිම හිර වෙයි."

"කමක් නෑ, යමන්! නැත්නම් අපි මැරෙනවා!"

බෝට්ටුව දැන් ඇදෙමින් තිබුණේ අතීතයේ පිටකොටුව ප්‍රදේශය ලෙස හැඳින්වූ නටබුන් අතරිනි. වතුර මතුපිටින් අඩි කිහිපයක් ඉහළට මතුවී තිබූ පැරණි කඩ සාප්පු වල නාම පුවරු ඩ්‍රෝන යානයේ ආලෝකයෙන් දිලිසුණි. බින්දු ඉතා දක්ෂ ලෙස සුන්බුන් මඟ හරිමින් බෝට්ටුව පදවන්නට විය. ඩ්‍රෝන යානය ඔවුන් පසුපස හඹා ආවේ උකුස්සෙකු මෙනි. එයට පටු මාර්ගවලදී වේගය අඩු කිරීමට සිදු විය.

"දැන්!"

කවීන් බෝට්ටුවේ තිබූ පැරණි දැල් ආවරණයක් (Fishing Net) අතට ගෙන, එය අසල තිබූ මලකඩ කෑ විදුලි කණුවක් දෙසට වීසි කළේය. එය කණුවේ එල්ලී බෝට්ටුව වේගයෙන් වංගුවක් ගැනීමට උපකාරී විය. බෝට්ටුව අංශක අනූවකින් හැරී ගරාවැටුණු පාලමක් යටට රිංගුවේය.

ඩ්‍රෝන යානයට එම වේගයෙන් හැරවීමට නොහැකි විය. එහි සංවේදක පද්ධතිය (Sensors) වටේ තිබූ යකඩ ගොඩවල් නිසා අවුල් සහගත විය. "බාධකයක්! බාධකයක්!" යැයි අනතුරු අඟවමින්ම ඩ්‍රෝන යානය පාලමේ කොන්ක්‍රීට් කණුවක ගැටුණි. මහ හඬක් දෙමින් එය පුපුරා ගියේය. ගිනි බෝලයක් වතුරට වැටී නිවී ගියේය.

"හුරේ! අපි දිනුම් අයියේ!" බින්දු අත්පුඩි ගැසුවේය.

"තාම නෑ බින්දු. තාම නෑ..." කවීන් බර හුස්මක් හෙළුවේය. "උන් එකක් එව්වා කියන්නේ, තව ගොඩක් එනවා කියන එකයි. අපි ඉක්මනට මාස්ටර් සෝමසිරිව හම්බවෙන්න ඕන."

ඔවුන්ගේ බෝට්ටුව දැන් සෙමින් ඇදෙමින් තිබුණේ වඩාත් නිහඬ, අඳුරු ප්‍රදේශයක් දෙසටය. ඒ අතීතයේ මරදාන දුම්රිය අංගනය තිබූ ප්‍රදේශයයි. ජල මට්ටමට ඉහළින් තැනින් තැන පෙනෙන දුම්රිය මාර්ගවල නටබුන් මත, විවිධ පැලැල් සහ තාවකාලික නිවාස ඉදිකර තිබුණි. මේවා අතරින් එක් විශාල, මලකඩ කෑ දුම්රිය මැදිරියක් විශාල ප්ලාස්ටික් බැරල් මත පා කරමින් ජලය මත රඳවා තිබුණි. එය වටා විවිධ ඇන්ටෙනා සහ චන්ද්‍රිකා පීරිසි සවිකර තිබූ අතර, ඇතුළතින් නිල් පැහැති විදුලි එළියක් කාන්දු විය.

කවීන් බෝට්ටුව එම දුම්රිය මැදිරිය අසල නතර කළේය.

"කවුද ඔතන?" මැදිරිය ඇතුළතින් ගොරෝසු හඬක් ඇසුණි. ඊළඟ මොහොතේ ෂොට්ගන් එකක් අතැතිව එළියට පැමිණියේ සුදු රැවුලක් සහ අවුල් වූ හිසකෙස් ඇති වයසක මිනිසෙකි. ඔහුගේ ඇස් වල තිබුණේ ඩිජිටල් කාච දෙකකි (Cybernetic Eyes).

"මාස්ටර්, මේ මම කවීන්. වෙඩි තියන්න එපා!"

සෝමසිරි තුවක්කුව පහත් කළේය. ඔහුගේ යාන්ත්‍රික ඇස් කවීන් දෙසත්, බින්දු දෙසත්, අවසානයේ කවීන්ගේ අතේ තිබූ කළු පෙට්ටිය දෙසත් යොමු විය.

"උඹලා මොන මරාලයක්ද මේ අරගෙන ආවේ?" සෝමසිරිගේ හඬෙහි බියක් ගැබ් වී තිබුණි. "මගේ ස්කෑනර් වලට අහු වුණා උඹලා පස්සෙන් ස්කයි සිටි සිග්නල් එකක් එනවා කියලා."

"මාස්ටර්, මේක මට නෙළුම් කුළුණේ තිබිලා හම්බුණේ. මේක මොකක්ද කියලා බලන්න ඕන."

සෝමසිරි ඔවුන්ට ඇතුළට එන්නැයි සංඥා කළේය. මැදිරිය ඇතුළත වූයේ විද්‍යාගාරයක් සහ කුණු ගොඩක් අතර මැද තැනකි. වයර්, පරිගණක තිර, සහ පැරණි පොත් පත් හැම තැනම විසිරී තිබුණි. සෝමසිරි කවීන් අතින් පෙට්ටිය ගෙන එය තම ප්‍රධාන පරිගණක මේසය මත තැබුවේය.

ඔහු විවිධ උපකරණ සම්බන්ධ කරමින් එය පරීක්ෂා කළේය. මිනිත්තු කිහිපයක නිහඬතාවයකින් පසු, පෙට්ටිය හදිසියේම ක්‍රියාත්මක විය.

"මේක... මේක වෙන්න බෑ..." සෝමසිරි පුටුවෙන් නැගිට්ටේය.

පෙට්ටියෙන් ත්‍රිමාන හොලෝග්‍රෑම් (Hologram) සිතියමක් මැදිරිය මැද වාතයේ මැවුණි. එය කවීන් හෝ බින්දු කවදාවත් දැක නොතිබූ ආකාරයේ ලංකා සිතියමකි. එහි නිල් පැහැයෙන් මුහුද ලකුණු කර තිබුණත්, මධ්‍යම කඳුකරය වටා රතු පැහැති රේඛාවකින් යම් සීමාවක් ලකුණු කර තිබුණි.

"මාස්ටර්, මේ මොකක්ද? ඇයි මේ මැද ටික විතරක් වෙන පාටක්?" බින්දු ඇසුවේය.

සෝමසිරි වෙවුලන ඇඟිල්ලකින් සිතියම පෙන්වීය.

"කොල්ලනේ, උඹලා මේ හොයාගෙන තියෙන්නේ 'ලංකා යතුර' (The Lanka Key). අහස් නගරයේ උන් අවුරුදු පනහක් තිස්සේ අපෙන් හංගපු ලොකුම බොරුව."

ඔහු සිතියමේ රතු රේඛාව විශාල කළේය.

"අපි හිතන් ඉන්නේ මුළු ලංකාවම යට වුණා කියලා නේද? නෑ. බලපන් මේ රේඛාව. මේක 'ගුරුත්වාකර්ෂණ පවුරක්' (Gravity Wall). මේ පවුර ඇතුළේ... සිංහරාජය, නකල්ස්, ශ්‍රී පාදය පැත්ත... තාමත් ගොඩබිම තියෙනවා. ගස් තියෙනවා. සත්තු ඉන්නවා. පිරිසිදු වතුර තියෙනවා."

කවීන්ගේ හදවත නතර වුණාක් මෙන් දැනුණි. "ඒ කියන්නේ... අපි මෙච්චර කල් මේ කුණු වතුරේ දුක් වින්දේ... බොරුවටද?"

"ඔව්. ස්කයි සිටි එකේ පාලකයෝ ඒ ගොඩබිම එයාලගේ පුද්ගලික උද්‍යානයක් කරගෙන. අපිට පේන්න ඒක වටේට මායාවක් මවලා තියෙන්නේ." සෝමසිරිගේ හඬ කෝපයෙන් වෙව්ලන්නට විය. "මේ යතුරෙන් පුළුවන් ඒ පවුර බිඳලා දාන්න. හැබැයි මේක ක්‍රියාත්මක කරන්න නම්..."

එවෙලේම මුළු දුම්රිය මැදිරියම දෙදරවා යමින් පිටතින් මහා හඬක් ඇසුණි. සයිරන් නළා හඬ අඳුරු රාත්‍රිය දෙබෑ කළේය.

"අවවාදයයි! ත්‍රස්තවාදීන් සැඟවී සිටින ස්ථානය වටකර ඇත. අවි බිම තබා එළියට පැමිණෙනු!"

එය ඩ්‍රෝන යානයක හඬක් නොවේ. එය අහස් බලකායේ ප්‍රහාරක යානයක (Assault Ship) හඬයි.

සෝමසිරි පරිගණක තිරය දෙස බැලුවේය. "කවීන්, උන් ඇවිල්ලා. මේජර් වික්‍රම ඇවිල්ලා."

කවීන් බින්දු දෙස බැලුවේය. බින්දු බියෙන් ගැහෙමින් සිටියේය.

"දැන් අපි මොකද කරන්නේ මාස්ටර්?"

සෝමසිරි යකඩ පෙට්ටිය නැවත කවීන්ගේ අතට දුන්නේය. ඔහුගේ යාන්ත්‍රික ඇස්වල තිබුණේ දැඩි තීරණයකි.

"උඹලා යන්න ඕන. මෙතන පොළොව යට පරණ මෙට්‍රෝ ටනල් (Metro Tunnel) එකක් තියෙනවා. ඒක තාම වතුරෙන් යට වෙලා නෑ. ඒක දිගේ ගියොත් උඹලට පුළුවන් ස්කයි සිටි එකේ කසළ හුවමාරු මධ්‍යස්ථානයට (Waste Transfer Station) යන්න."

"එතකොට ඔයා?"

"මම උන්ව පරක්කු කරන්නම්. මේ රහස එළියට යන්න ඕන කවීන්. අපේ මිනිස්සුන්ට ආයෙත් පොළොවක් ඕන. බින්දුට පිරිසිදු හුස්මක් ඕන." සෝමසිරි බිත්තියේ තිබූ පැරණි ලිීවරයක් අතට ගත්තේය. එය සම්බන්ධ වී තිබුණේ මැදිරිය වටා අටවා තිබූ පුපුරන ද්‍රව්‍ය පද්ධතියකට බව කවීන්ට වැටහුණේ එවිටය.

"යමන්! තවත් බලන් ඉන්න එපා!" සෝමසිරි කෑගැසුවේය.

කවීන් බින්දුගේ අතින් ඇදගෙන මැදිරියේ පසුපස දොරෙන් එළියට පැන්නේය. එතැන අඩක් ජලයෙන් යටවූ කොන්ක්‍රීට් උමගක් විය. ඔවුන් උමග තුළට රිංගා මීටර් කිහිපයක් යත්ම, පිටුපසින් මහා පිපිරුම් හඬක් ඇසුණි. ගිනි ජාලාවක් උමග තුළට කඩා වැදුණි. උණුසුම් වායු ධාරාව කවීන්ව සහ බින්දුව බිම පෙරළා දැමුවේය.

කවීන් ආපසු හැරී බැලුවේය. සෝමසිරිගේ මැදිරිය තිබූ තැන දැන් ඇත්තේ ගිනි ගොඩක් පමණි.

"මාස්ටර්..." කවීන්ගේ දෑසින් කඳුළු පැන්නාට, ඔහුගේ හිතේ ඇති වූයේ කවදාවත් නොදැනුණු ආකාරයේ දරුණු කෝපයකි.

"අයියේ... මාස්ටර් මැරුණද?" බින්දු ඇඬුවේය.

කවීන් බින්දුගේ උරහිස තදින් අල්ලා ගත්තේය. "අඬන්න එපා බින්දු. මාස්ටර් මැරුණේ නිකම්ම නෙවෙයි. එයා අපිට පාර පෙන්නුවා."

කවීන් අතේ තිබූ 'ලංකා යතුර' දෙස බැලුවේය. එහි නිල් එළිය අඳුරු උමග තුළ බැබළෙමින් තිබුණි.

"අපි යනවා ස්කයි සිටි එකට. අපි ඒක කඩලා දානවා."

අඳුරු උමග සහ උමං මීයන්

කොළඹ මෙට්‍රෝ උමං මාර්ගය යනු වරෙක දියුණු ශිෂ්ටාචාරයක සංකේතයකි. නමුත් දැන් එය අපායේ දොරටුවක් බඳුය. කොන්ක්‍රීට් බිත්ති පුරා වැඩුණු ඇල්ගී සහ දිලීර මගින් නිකුත් කරන අඳුරු කොළ පැහැති ආලෝකය (Bioluminescence) හැරෙන්නට එහි වෙනත් එළියක් නොවීය. පය ලිස්සන සුළු රොන් මඩ මතින් කවීන් සහ බින්දු ඉදිරියට ඇදුණේ දැඩි වෙහෙසකිනි.

"අයියේ... මට හති." බින්දු හති දමමින් බිත්තියකට හේත්තු විය. ඔහුගේ කකුලක තුවාලයකින් ලේ ගලන බව කවීන් දුටුවේ එවිටය. අර පිපිරීම අතරතුර යකඩ කැබැල්ලක් වැදී තිබෙන්නට ඇත.

"තව ටිකයි බින්දු. මේ ටනල් එක කෙළවර වෙන්නේ 'මරදාන ගාවින්. එතනින් අපිට පුළුවන් කුණු ලිෆ්ට් එකට පනින්න." කවීන් තමා සතුව තිබූ ප්‍රථමාධාර කට්ටලයෙන් (First Aid Kit) බෙහෙත් ප්ලාස්ටරයක් ගෙන බින්දුගේ කකුලේ අලවා, තම කර මතට බර ගත්තේය.

උමග තුළ වාතය බරය. කුණු වූ මාළු ගඳක් සහ රසායනික ද්‍රව්‍ය ගඳක් එකට මුසු වී හමයි. තැනින් තැන වතුර පිරුණු වළවල්වල අමුතු ජලජ කෘමීන් පිහිනා යයි.

හදිසියේම බින්දු කවීන්ගේ අත තදින් මිරිකුවේය. "ෂ්... අයියේ, සද්දයක්."

කවීන් නතර විය. වතුර බිංදු වැටෙන ශබ්දයට යටින්, යමෙකු ජලය මත අඩි තබන හඬක් (Splashing sound) ඇසෙයි. එය එක් අයෙක් නොවේ. කිහිප දෙනෙකි.

"ලයිට් එක නිවපන්," කවීන් රහසින් කීවේය.

ඔවුන් දෙදෙනා පැරණි දුම්රිය එන්ජිමක මලකඩ කෑ රෝදයක් පිටුපස සැඟවුණි. අඳුර අතරින් රූප කිහිපයක් මතුවිය. ඔවුන් අතේ තිබුණේ විදුලි පන්දම් නොව, දීප්තිමත් ගල් (Glowing Stones) අමුණන ලද ලී දඬුය. ඔවුන්ගේ ඇඳුම් ඉරී ගිය රෙදි සහ ප්ලාස්ටික් කැබලිවලින් සාදා තිබුණි.

"මේ 'ටනල් රැට්ස්ලා' (Tunnel Rats)," කවීන් තමාටම කියා ගත්තේය. මොවුන් උමං මාර්ගවල ජීවත් වන, මංකොල්ලකෑම් සහ මිනී මැරීම් වලට ප්‍රසිද්ධ පාතාල කණ්ඩායමකි.

"ඒයි... පොඩි එකෙක්ගේ ලේ ගඳක් එනවා..." ඔවුන් අතරින් ඉදිරියෙන් පැමිණි උස මිනිසෙක් ඉව අල්ලමින් කීවේය. ඔහුගේ අතේ තිබුණේ මුවහත් කළ යකඩ පොල්ලකි. "අද රෑට හොඳ ගොදුරක් වගේ."

කවීන් දැන සිටියේය තවදුරටත් සැඟවී සිටීම ඵලක් නොවන බව. ඔහු බින්දුව පිටුපසට කර, තමා සතු ලේසර් කටර් එක (Laser Cutter) අතට ගෙන ඉදිරියට පැමිණියේය.

"අපිව යන්න දීපල්ලා. අපි උඹලා එක්ක වලියකට ආවේ නෑ." කවීන්ගේ හඬ උමග පුරා දෝංකාර දුන්නේය.

මංකොල්ලකරුවන් පස් දෙනාම නතර විය. ඔවුන් කවීන් වට කර ගත්තේය. නායකයා විසුළු සිනහවක් පෑවේය.

"අඩෝ, බලපන් මුගේ අතේ තියෙන බඩු. ලේසර් කටර් එකක්. ජෙට් ෆින්ස්... මූ ස්කයි සිටි එකේ ඔත්තුකාරයෙක්ද කොහෙද?" නායකයා ඉදිරියට පැන්නේය.

ඒ සමඟම කවීන් ලේසර් කටර් එක ක්‍රියාත්මක කළේය. නිල් පැහැති කිරණ එළිය වැදී නායකයාගේ යකඩ පොල්ල දෙකට කැඩී ගියේය. නායකයා බියෙන් පස්සට පැන්නේය.

"අයි වෙයව්! නැත්නම් මම ඊළඟට කපන්නේ උඹලගේ බෙලි!" කවීන් ගිගිරුවේය.

නමුත් තවත් දෙදෙනෙක් පිටුපසින් පැන කවීන්ව අල්ලා ගැනීමට සැරසුණි. බින්දු බියෙන් කෑගැසුවේය.

"නතර වෙයව්!"

ගැහැණු කටහඬක් අණ බෙරයක් මෙන් ඇසුණි.

උමග මුදුනේ තිබූ වාතාශ්‍රය නලයක් (Ventilation Pipe) මතින් කාන්තාවක් බිමට පැන්නාය. ඇය හැඳ සිටියේ හම් ජැකට් එකක් සහ ඉරී ගිය ඩෙනිම් කලිසමකි. ඇගේ කොණ්ඩය තැනින් තැන කොටට කපා දම් පැහැ ගැන්වී තිබුණි. ඇය අතේ තිබුණේ අමුතු ආයුධයකි; එය විදුලි සැර වැදෙන හෙල්ලයක් (Electric Harpoon) වැනිය.

"සාරා අක්කේ..." නායකයා පසුබෑවේය. "මුන් අපේ ඒරියා එකට රිංගුවා."

සාරා කවීන් දෙසත්, බියෙන් ගැහෙන බින්දු දෙසත් බැලුවාය. ඇගේ දෑස් කවීන්ගේ ඉනේ එල්ලා තිබූ කළු පෙට්ටිය මත නතර විය.

"උඹලා දෙන්නා නේද අර ස්කයි සිටි ඩ්‍රෝන් වලින් බේරිලා ආවේ? මුළු පහළ ලෝකෙම හොයන්නේ උඹලව," සාරා කවීන් දෙසට හෙල්ලය දිගු කළාය. "උඹ ළඟ තියෙන ඔය පෙට්ටිය නිසා තමයි මේජර් වික්‍රම පිස්සු බල්ලෙක් වගේ දඟලන්නේ."

කවීන් ලේසර් කටර් එක පහත් කළේ නැත. "මේක කාටවත් දෙන්නේ නෑ. අපිව මරලා ඕන නම් ගනින්."

සාරා මොහොතක් කවීන්ගේ දෑස් දෙස බලා සිටියාය. ඉන්පසු ඇය හෙල්ලය පහත් කළාය.

"මෝඩයෝ, මම උඹලව මරන්න ආවා නම් මේ වෙද්දිත් උඹලගේ මළමිනී වතුරේ පාවෙනවා," ඇය සෙසු මැරයන් දෙසට හැරුණාය. "පලයව් යන්න! මුන් මගේ අමුත්තෝ."

මැරයන් පිරිස නොකැමැත්තෙන් වුවද පසුබසින්නට විය. සාරාට ඇති බිය ඔවුන්ගේ මුහුණුවල ලියැ වී තිබුණි.

"උඹලට මරදාන ස්ටේෂන් එකට යන්න ඕන නම් මගේ පස්සෙන් වරෙව්. තව විනාඩි දහයකින් මේ ටනල් එකේ වතුර ලෙවල් එක වැඩි වෙනවා. එතකොට මෙතන ඉන්න මීයන්ටවත් බේරෙන්න බෑ."

කවීන් මඳක් පසුබට විය. "අපි ඇයි උඹව විශ්වාස කරන්නේ?"

සාරා සමච්චල් සිනහවක් පෑවාය.

"මොකද ඩයිවර් කොල්ලෝ, උඹ ළඟ 'ලංකා යතුර' තිබුණට වැඩක් නෑ ඒක ගහන්න ඕන අගුල තියෙන්නේ කොහෙද කියලා දන්නේ නැත්නම්. මම දන්නවා ස්කයි සිටි එක ඇතුළට රිංගන විදිහ."

ඇය අඳුර දෙසට පිය මැන්නාය. "එනවා නම් වරෙව්. නැත්නම් මැරියව්."

කවීන් බින්දු දෙස බැලුවේය. බින්දු හිස වැනුවේය. ඔවුන්ට වෙන විකල්පයක් නැත. කවීන් ආයුධය සඟවාගෙන සාරා පසුපස අඳුරට ඇතුළු විය.

ගමන අතරතුර සාරා නිහඬව සිටියාය. ඇය ගමන් කළේ උමං මාර්ගයේ තිබූ උගුල් සහ අනතුරුදායක වළවල් මග හරිමිනි.

"මම හිතුවේ උඹ මංකොල්ලකාරියක් කියලා," කවීන් නිහඬතාවය බිඳ දැමුවේය.

"මම 'රනර්' (Runner) කෙනෙක්. මම කරන්නේ බඩු එහා මෙහා ගෙනියන එක. හැබැයි අද මම කරන්න යන්නේ මගේ ජීවිතේ ලොකුම ඩිලිවරි එක," ඇය ආපසු නොබලාම කීවාය. "උඹලා දන්නෙ නෑ උඹලා අතේ තියෙන දේ වටිනාකම. ඕක නිකම්ම සිතියමක් නෙවෙයි. ඕක තමයි අපේ නිදහස් නිවේදනය."

ඔවුන් ගමන් කළේ විශාල භූගත ශාලාවක් වෙතටය. එහි මධ්‍යයේ යෝධ යන්ත්‍රයක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබුණි. එය අහස දෙසට විහිදුණු විශාල නල මාර්ගයකි.

"ඔන්න බලාගනිල්ලා. ඕක තමයි 'වෙස්ට් ට්‍රාන්ස්ෆර්' (Waste Transfer) එක. ස්කයි සිටි එකේ කුණු ඔය බටේ දිගේ පහළට එවනවා. හැබැයි රෑ 12 ට තත්පර 30 කට ඕකේ ෆෑන් එක (Fan) නතර වෙනවා මේන්ටෙනන්ස් වලට. අන්න ඒ වෙලාවට අපිට පුළුවන් ග්‍රැපල් ගන් (Grapple Gun) පාවිච්චි කරලා උඩට යන්න."

"අපි කොහොමද යන්නේ? අපිට ඒ වගේ ගැජට් නෑ," බින්දු ඇසුවේය.

සාරා බිත්තියක් අද්දර තිබූ පැරණි පෙට්ටියක් විවෘත කළාය. එහි තිබුණේ අධි පීඩන වායු තුවක්කු (Air Guns) සහ කේබල් ය.

"බය වෙන්න එපා පොඩි එකෝ. අක්කා ගාව බඩු තියෙනවා. හැබැයි මතක තියාගනිල්ලා... උඩට ගියාට පස්සේ තමයි නියම සෙල්ලම පටන් ගන්නේ. උඩ ඉන්නේ මිනිස්සු නෙවෙයි... යක්ෂයෝ."

සුදු පාට අපාය

"තව තත්පර තිහයි. ලෑස්ති වෙයව්!" සාරාගේ හඬ යන්ත්‍රානුසාරයෙන් නිකුත් වන වාෂ්ප පීඩනයට යට වී ඇසුණි.

ඔවුන් තිදෙනා සිටියේ දැවැන්ත කසළ නලයේ පාමුල ය. ඉහළින් ඇසෙන්නේ යෝධ පංකාවක් (Ventilation Fan) කරකැවෙන භයානක 'හූ' හඬයි. එය හරියට අහස ගිගුම් දෙන්නාක් මෙනි. වරින් වර ඉහළ සිට කුණු පිරුණු බෑග්, ඉලෙක්ට්‍රොනික කසළ සහ දියර වර්ග පහළට වැටෙයි. ඒ සමඟම එන දුර්ගන්ධය ඉවසිය නොහැකි තරම් ය. නමුත් මේ දුර්ගන්ධය පහළ ලෝකයේ කුණු ගඳට වඩා වෙනස් ය; එය කෘතිම සුවඳ විලවුන් සහ පිරිසිදුකාරක දියර මිශ්‍ර වූ 'පොහොසත්' ගඳකි.

"බින්දු, මේ බෙල්ට් එක තද කරගන්න. මොනවා වුණත් කේබල් එක අතාරින්න එපා." කවීන් බින්දුගේ ඉණ වටා බැඳ තිබූ ආරක්ෂිත පටිය පරීක්ෂා කළේය. බින්දුගේ දෑත් වෙව්ලමින් තිබුණත්, ඔහු තොල සපාගෙන හිස වැනුවේය.

කවීන් තම ඉණේ තිබූ 'ලංකා යතුර' සහිත පෙට්ටිය නැවත වරක් තද කර ගත්තේය. ඔහුගේ ජීවිතයටත් වඩා වටින්නේ දැන් මේ යකඩ පෙට්ටියයි.

"තුනයි... දෙකයි... එකයි... දැන්!"

හදිසියේම යෝධ පංකාවේ හඬ නතර විය. මුළු පරිසරයම පුදුමාකාර නිහඬතාවයකින් පිරී ගියේය. ඉහළින් පෙනුනේ අඩි සිය ගණනක් ඈතින් ඇති කුඩා රවුම් ආලෝකයකි.

"වෙඩි තියපන්!"

සාරා සහ කවීන් එකවරම තම අතේ තිබූ ග්‍රැපල් තුවක්කු (Grapple Guns) ඉහළට එල්ල කළහ. 'චීස්' ගාමින් වායු පීඩනය මුදා හැරුණු අතර, යකඩ කොකු සහිත කේබල් ඉහළට විදිනු ලැබිණි. තත්පර කිහිපයකට පසු ඉහළින් 'ටකස්' ගා ලෝහමය ශබ්දයක් ඇසුණි. කොකු ඉහළ යකඩ දැලක පැටලී ඇත.

"යමන්! අපිට තියෙන්නේ තත්පර විස්සයි!"

සාරා මෝටරය ක්‍රියාත්මක කළාය. කවීන් ද බින්දුව තම ඇඟට හේත්තු කරගෙන බොත්තම එබුවේය. ඔවුන්ගේ පාද පොළොවෙන් ඉහළට එසවුණි. අධිවේගී විදුලි සෝපානයක යනවාටත් වඩා වේගයෙන් ඔවුන් නළය දිගේ ඉහළට ඇදෙන්නට විය. බින්දු බියෙන් කෑගැසුවද, සුළං හඬ නිසා එය යටපත් විය.

බිත්තිවල තිබූ කසළ සෙවල ඔවුන්ගේ ඇඟේ තැවරුණි. ඔක්සිජන් මදි කම නිසා කවීන්ට හුස්ම ගැනීම අපහසු විය.

"තව මීටර් පනහයි!" සාරා කෑගැසුවාය.

හදිසියේම නළය දෙදරන්නට පටන් ගත්තේය.

"අයියේ! ෆෑන් එක ආයෙත් වැඩ කරනවා!" බින්දු උඩ බලා කෑගැසුවේය.

නියමිත කාලයට පෙර පද්ධතිය නැවත පණ ගැන්වී ඇත. ඉහළින් තිබූ යෝධ තල හෙමින් කරකැවෙන්නට පටන් ගත්තේය. සුළං පහර පහළට තල්ලු කරද්දී ඔවුන්ගේ වේගය අඩාල විය.

"සාරා! ඉක්මන් කරපන්!"

"මෝටරේ රත් වෙලා!"

පංකාවේ වේගය වැඩි වෙද්දී ඔවුන්ව ආපසු පහළට ඇද දැමීමට ගුරුත්වාකර්ෂණය සටන් කළේය. යෝධ තල ඔවුන්ගේ හිසට අඩි කිහිපයක් ඉහළින් කරකැවෙයි. එය හරියට මස් අඹරන යන්ත්‍රයකට ඇතුළු වන්නාක් මෙනි.

කවීන් අවදානමක් ගත්තේය. ඔහු තම කේබලය පැද්දුවේය. බින්දුත් සමඟම ඔහු පංකාවේ තල අතරින් රිංගා ඉහළ ඇති කුඩා වේදිකාවකට පැන්නේය. ඔහු බිම වැටී පෙරළී ගියේය. ඊළඟට සාරා ද හුස්ම හිරකරගෙන තල අතරින් රිංගා ඔවුන් අසලට වැටුණාය.

තත්පරයකට පසු පංකාව සම්පූර්ණ වේගයෙන් ක්‍රියාත්මක විය. ඔවුන් තව තත්පරයක් ප්‍රමාද වූවා නම් සිදුවන්නේ සුප් හොද්දක් වීමටය.

තිදෙනාම හති දමමින් සීතල ලෝහ පොළොවේ වැතිර සිටියහ.

"උඹලා... මැරෙන්න තිබුණේ..." සාරා හති අතරින් සිනාසුණාය. "සාදරයෙන් පිළිගන්නවා දිව්‍ය ලෝකෙට."

කවීන් හිස ඔසවා බැලුවේය.

ඔවුන් සිටියේ විශාල, ඉතා පිරිසිදු කාමරයකය. බිත්ති සහ පොළොව සුදු පැහැති ටයිල් වලින් නිමවා තිබුණි. තැනින් තැන රොබෝ අත් (Robotic Arms) ක්‍රියාත්මක වෙමින් කුණු බෑග් වර්ගීකරණය කරයි. පහළ ලෝකයේ තිබූ දූවිලි, මලකඩ හෝ අඳුර මෙහි අහලකවත් නැත. මෙහි ආලෝකය ඇස් නිලන තරම් දීප්තිමත් ය.

"අපි ඉන්නේ 'සර්විස් ලෙවල්' (Service Level) එකේ. මෙතන මිනිස්සු නෑ. ඔක්කොම යන්ත්‍ර," සාරා නැගිටිමින් කීවාය. ඇය තම ජැකට් එක ගසා දමා කොණ්ඩය සකස් කර ගත්තාය.

කවීන් සහ බින්දු නැගිට වටපිට බැලූහ. ඔවුන්ගේ මඩ තැවරුණු ඇඳුම් සහ හම ගිය සිරුරු මේ පිරිසිදු පරිසරයට කිසිසේත්ම නොගැලපුණි. ඔවුන් හරියට සුදු කඩදාසියක වැටුණු තීන්ත පැල්ලම් දෙකක් වැනිය.

"දැන් කොහෙටද යන්නේ?" කවීන් ඇසුවේය.

"අපිට යන්න ඕන 'මධ්‍යම පාලක මැදිරියට' (Central Control Hub). ඒක තියෙන්නේ නගරයේ මැදම තියෙන උසම ටවර් එකේ," සාරා බිත්තියේ තිබූ ඩිජිටල් පුවරුවක් (Touch Panel) වෙත ගොස් යමක් ටයිප් කළාය. "හැබැයි අපි මෙහෙම ගියොත් විනාඩියෙන් අහු වෙනවා. අපිට ස්කයි සිටි ඇඳුම් හොයාගන්න වෙනවා."

ඔවුන් කාමරයෙන් එළියට පැමිණ කොරිඩෝවක් දිගේ ගමන් කළහ. එහි ජනේලයකින් කවීන්ට පළමු වරට "ස්කයි සිටි" නගරය දැකගත හැකි විය.

කවීන්ගේ ගමන නතර විය. ඔහුගේ දෑස් අදහාගත නොහැකි දසුනින් විශ්මයට පත් විය.

වලාකුළු වලට ඉහළින් පාවෙන යෝධ කුළුණු එකිනෙක යා කරමින් විනිවිද පෙනෙන නල මාර්ග (Hyper-loops) ඉදි කර තිබුණි. ඒ තුළින් අධිවේගී ප්‍රවාහන කරල් ගමන් කරයි. ගොඩනැගිලි මත සැබෑ ගස් සහ මල් වගා කර ඇති උද්‍යාන තිබුණි. පහළ ලෝකයේ අඳුර වෙනුවට මෙහි තිබුණේ කෘතිම හිරු එළියකි. මිනිසුන් පිරිසිදු, විචිත්‍රවත් ඇඳුම් ඇඳගෙන ගුවනේ පාවෙන පදික වේදිකා මත ඇවිද යයි.

"අයියේ... ඒ ගස් ඇත්ත ඒවාද?" බින්දු වීදුරුවට මුව තබාගෙන ඇසුවේය.

"ඔව් බින්දු. මේ මිනිස්සු අපේ දේවල් හොරකම් කරලා හදාගත්ත ලෝකයක්," කවීන්ගේ හිතේ තිබූ විශ්මය පරදා කෝපය මතු විය. පහළ මිනිසුන් කුණු වතුර බොද්දී, මොවුන් උද්‍යානවලට වතුර දමයි.

"කට වහගෙන වරෙව්. මුරකාරයෝ එනවා." සාරා ඔවුන්ව ඇදගෙන යාබද කාමරයකට රිංගුවාය.

එය සේවකයන්ගේ ඇඳුම් මාරු කරන කාමරයකි. වාසනාවට එහි කිසිවෙකු සිටියේ නැත. සාරා ලොකර් කිහිපයක් කඩා අහස් නගරයේ නඩත්තු සේවකයන් (Maintenance Crew) අඳින අළු පැහැති නිල ඇඳුම් තුනක් එළියට ගත්තාය.

"මේවා ඇඳගනිල්ලා. ඔය ජරාව නාගන්න ඕන නම් අර ෂවර් එකට පලයන්. අපිට තියෙන්නේ විනාඩි පහයි."

කවීන් ඉක්මනින් ඇඟ සෝදාගෙන නිල ඇඳුම ඇඳ ගත්තේය. කැඩපතින් තමා දෙස බැලූ ඔහුට තමා හඳුනා ගැනීමට පවා නොහැකි විය. පිරිසිදු ඇඳුමින් සැරසී සිටියදී ඔහු පහළ ලෝකයේ ඩයිවර් කෙනෙකු මෙන් පෙනුණේ නැත.

"අපි දැන් නිකම්ම සේවකයෝ," කවීන් බින්දුගේ කරපටිය සකස් කළේය. "බය වෙන්න එපා. කා දිහා වත් කෙලින් බලන්න එපා. වැඩට යනවා වගේ යමන්."

සාරා තම හෙල්ලය සහ ආයුධ බෑගයක දමා ගත්තාය. ඇය දැන් පෙනුනේ වැඩ පරීක්ෂකවරියක් ලෙසය.

"හරි, දැන් ප්ලෑන් එක මේකයි. අපි යන්නේ 'සෙක්ටර් 7' (Sector 7) වලට. එතන තමයි සර්වර් රූම් එකට යන මේන් ලයින් එක තියෙන්නේ. හැබැයි එතනට යන්න අපි පහු කරන්න ඕන 'එලයිට් ඩිස්ට්‍රික්ට්' (Elite District) එක. ඒ කියන්නේ සල්ලි කාරයෝ ඉන්න පැත්ත."

ඔවුන් සේවා කාමරයෙන් එළියට පැමිණ, සේවකයන් සඳහා වෙන් වූ විදුලි සෝපානයකට ගොඩ වූහ. දොර ඇරෙද්දී ඔවුන් පිවිසියේ ඝෝෂාකාරී වීදියකට ය.

එය සාදයක් පැවැත්වෙන රාත්‍රියක් වැනිය. පාවෙන වෙළඳසැල්, ඩිජිටල් දැන්වීම් පුවරු සහ සිනාසෙන මිනිසුන්ගෙන් වීදිය පිරී තිබුණි. කවීන්ට දැනුණේ තමා වෙනත් ග්‍රහලෝකයකට පැමිණි බවකි.

හදිසියේම යෝධ තිරයක (Giant Screen) ප්‍රවෘත්ති විකාශයක් දිස් විය. එහි පෙනී සිටියේ මේජර් වික්‍රම ය. ඔහුගේ දැඩි මුහුණ මුළු නගරයටම පෙනෙන පරිදි විශාල කර තිබුණි.

"අවධානයයි අහස් වැසියනි. පහළ ලෝකයේ ත්‍රස්තවාදීන් පිරිසක් නගරයට ඇතුළු වීමට උත්සාහ කරන බවට තොරතුරු ලැබී ඇත. ඔවුන් ඉතා භයානකයි. ඔවුන් දුටු තැන වහාම ආරක්ෂක අංශ වෙත දැනුම් දෙන්න."

තිරයේ කවීන්ගේ, බින්දුගේ සහ සෝමසිරිගේ ඡායාරූප දර්ශනය විය.

වීදියේ සිටි මිනිසුන් එකිනෙකා දෙස බලමින් මිමිණීමට පටන් ගත්හ.

"අපිව අඳුර ගනියිද?" බින්දු බියෙන් කවීන්ගේ අත අල්ලා ගත්තේය.

"නෑ. මේ මිනිස්සුන්ට අපිව පේන්නේ කුහුඹුවෝ වගේ. එයාලා අපි දිහා බලන්නේ නෑ," සාරා රහසින් කීවාය. "හැබැයි අර බලපන්..."

ඇය පෙන්වූ දෙස බැලූ විට කවීන්ගේ ලේ වතුර විය.

වීදියේ කෙළවරේ සිට ඔවුන් දෙසට එමින් සිටියේ 'සයිබර්-හවුන්ඩ්ස්' (Cyber-Hounds) නමැති රොබෝ බල්ලන් කණ්ඩායමකි. උන් මිනිසුන්ගේ සුවඳ ඉව කරමින්, ත්‍රස්තවාදීන් සොයමින් ඉදිරියට එයි.

"කලබල වෙන්න එපා. හෙමින් යමන්," කවීන් කීවේය. නමුත් රොබෝ බල්ලන්ගේ ඇස්වල නිල් එළිය රතු පැහැයට හැරුණි. උන්ගේ ඉලක්කය වෙන කවුරුත් නොව, ඔවුන් තිදෙනා ය.

මතු සම්බන්දයි...